غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱
من بنده آن قامت و بالا و میانم من عاشق و شوریده و شیدای فلانم من واله عیّاری آن نرگس مستم حیران خرامیدن آن سرو روانم ای …
شمارهٔ ۲۰۲
ای قامت تو سرو روانم بی تو روان است از تن روانم خواهم که از تو خواهم امانی لیکن فراقت ندهد امانم گفتم که رازم پنهان بمان…
شمارهٔ ۲۰۳
روزی کزین سراچه سفلی گذر کنم وانگه به سوی عالم علوی سفر کنم کرّوبیان عرش و مقیمان قدس را از درد خویش و حسن تو یک یک خبر …
شمارهٔ ۲۰۴
هر شام شمع چرخ ز طارم درافکنم وز آه تیره دود به عالم درافکنم از چهره گه فشانم بر جان زار خود چرخ کبودپوش به ماتم درافکنم…
شمارهٔ ۲۰۵
کی دهد دستم که در پایت سراندازی کنم تو زنی چوگان و من چون گوی سربازی کنم نکته ای زان لب بگو تا برفشانم جان و دل گوهری فر…
شمارهٔ ۲۰۶
دارم غم نهانی و پیدا نمیکنم با کس حکایت دل شیدا نمیکنم دی ماه را به روی تو تشبیه کردهام و امروز سر ز شرم به بالا نمی…
شمارهٔ ۲۰۷
در هجر تو زین گونه که بی صبر و سکونم دادند همه خلق گواهی به جنونم یاران ز من دل شده پرسند که چونی؟ من بیخودم از خود خبرم…
شمارهٔ ۲۰۸
ما سر بر آستانهٔ دلبر نهادهایم جایی که پای دوست بود سر نهادهایم دل برگرفتهایم ز شادی روزگار یکبارگی و بر غم دلبر نهاد…
شمارهٔ ۲۰۹
به رخ خاک درت رُفتیم و رَفتیم دعای دولتت گفتیم و رفتیم ز روی خویش کردی دور ما را چو گیسویت برآشفتیم و رفتیم جفاهای ترا ب…
شمارهٔ ۲۱۰
دادیم بسی جان و به جانان نرسیدیم در درد بمردیم و به درمان نرسیدیم در ظلمت اندوه بسی تشنه بگشتیم روزی به لب چشمه حیوان نر…