غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
در پایت اوفتادم ای دوست! دست گیرم می کن بزرگی خود منگر که من حقیرم ای شمع جمع خوبان! پروانه وار روزی گرد سرت بگردم در پی…
شمارهٔ ۱۹۲
تو مپندار که از عشق تو دل برگیرم یا به جای تو کسی جویم و در بر گیرم بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری پاره سازم کفن و زندگی…
شمارهٔ ۱۹۳
من شمع طلعتت را پروانه ای حقیرم پروانه وار روزی در پیش پات میرم از دست چشم و زلفت پیش که دادخواهم؟ این می کشد به بندم وا…
شمارهٔ ۱۹۴
همی خواهم که تا من زنده باشم تو سلطان باشی و من بنده باشم ز غم مُردم که جان دیگرانی به جان دیگران چون زنده باشم؟ روا نبو…
شمارهٔ ۱۹۵
خیال روی تو مأوا گرفت در بر چشم نمی شود نفسی غایب از برابر چشم مجال خواب ندارم که می زند هر شب خیال زلف تو تا روز حلقه ب…
شمارهٔ ۱۹۶
شکر است که سجّاده درافتاد ز دوشم تا من نتوانم که دگر زهد فروشم دل هر نفسم پند همی داد که هش دار المنّة لِلّه که نه دل ما…
شمارهٔ ۱۹۷
ساقی بده به باده خلاصم ز چنگ غم بنمای رنگ شادی و بزدای زنگ غم سرخاب شیر گیر بیاور که پرکند میدان ز خون لعل چو آید به جنگ…
شمارهٔ ۱۹۸
از دوری کنار تو هستم میان غم گم گشته بی چراغ رخت در جهان غم شاد است با غمت دل من آن چنان که او سوگند راست می نخورد جز به…
شمارهٔ ۱۹۹
المنّة لِلّه که برآمد همه کامم وان آهوی پدرام درافتاد به دامم ای بخت! بیا بر من و بر خویش نظر کن تا خود تو کدامی و من ام…
شمارهٔ ۲۰۰
ز سودای غم عشقت چنانم که سر از پا و پا از سر ندانم سر از دستم بخواهد رفت روزی همان بهتر که در پایت فشانم چنان افتاده ام …