غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
دور نشاط آمد و دوران گل بزم طرب ساز در ایوان گل گلشن جان تازه کند هر سحر گریه ابر و لب خندان گل دل بگشاید به چمن تا گشاد…
شمارهٔ ۱۷۲
ای به ما نزدیک همچون جان و دور از ما چو دل کردهام از شوق لعلت دیده را دریا چو دل تو دل و جان منی بیتو نشاید زیستن یا چ…
شمارهٔ ۱۷۳
رسید وقت صبوحی بیار ساقی جام به یاد بزم صبوحی کشان دُرد آشام به طرفِ باغ برآرای بزم چون فردوس که باد صبح ز فردوس می دهد …
شمارهٔ ۱۷۴
در میان موج بحری بیکران افتادهام موج بحر بیکران را در میان افتادهام منزلم بالای نُه چرخ است و من بر سطح خاک زان همینا…
شمارهٔ ۱۷۵
تو آفتاب بلندی و من چنین پستم به دامنت چه عجب گر نمی رسد دستم قدح به دست حریفان باده پیما ده مرا به باده چه حاجت که روز …
شمارهٔ ۱۷۶
دوش جان را در فضای کوی جانان یافتم کوی او را از صفا جولانگه جان یافتم بر سر آن کوی او نعره زنان چون جان خویش جان مشتاقان…
شمارهٔ ۱۷۷
صبحدم بر بوی جانان سوی گلزار آمدم همچو بلبل پیش گل در ناله زار آمدم تا ببینم نرگس و سنبل چو چشم و زلف او این چنین سرمست …
شمارهٔ ۱۷۸
باز از چمن غیب برآورد صبا دم ساقی منشین خیز و بده جام دمادم در جام صفاهاست که بیجام جهانتاب کی صبح برآرد ز سر صدق و صف…
شمارهٔ ۱۷۹
منم کز درت سر به راهی نکردم به جز آستانت پناهی نکردم بر آنی که خونم به باطل بریزی گناهی مکن چون گناهی نکردم من آن نیستم …
شمارهٔ ۱۸۰
دوش میرفت و آه میکردم در پی او نگاه میکردم سرو من میچمید و من خود را خاک ره چون گیاه میکردم هردم از خون دیده در پی …