غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
می دهم جان ز پی لعل زمرّد پوشش گرچه حاصل نشود کام به سعی و کوشش چشم مستش که به هر غمزه بریزد خونی گو بخور خون من خسته که…
شمارهٔ ۱۵۲
وقت صبوحی آن شوخ سرکش از در درآمد با تیر و ترکش مُشکش مطرّا، شهدش مصفّا خالش معنبر، ماهش منقّش چون دیده من، لعلش دُرافشا…
شمارهٔ ۱۵۳
ای لعل تو کانِ آفرینش در دست تو جانِ آفرینش نگذشته به تنگی دهانت چیزی به گمان آفرینش لعلت نمک است و ابروانت بسم الله خوا…
شمارهٔ ۱۵۴
ای گلستان روی تو چون نوبهار خوش ما را به یاد عارض تو روزگار خوش گفتی که مرهمی بنهم بر جراحتت دانی که خسته را نبود انتظار…
شمارهٔ ۱۵۵
دُزدانه در آمد از درم دوش افکنده کمند زلف بر دوش بر خاستم و فتادم از پای چون او بنشست رفتم از هوش گشتم به نظاره جمالش حی…
شمارهٔ ۱۵۶
گل خودروی و شمشاد قصب پوش در آمد شاد و خندان از درم دوش نقاب مشک بو بگشاده از ماه کمند عنبرین افکنده بر دوش ز بند پرنیان…
شمارهٔ ۱۵۷
آن دم که می گذشتی ای سرو سبزپوش از غمزه ناوک افکن و از چهره گل فروش چشمم چو بر شمایل و قدّ تو اوفتاد دودم به سر برآمد و …
شمارهٔ ۱۵۸
به سر طواف کنم بر در شراب فروش که حلقه در این کعبه کرده ام در گوش ز جام باده اگر یافتم حیات ابد عجب مدار که آب حیات کردم…
شمارهٔ ۱۵۹
تا کی از دست جفایت تیره بینم روز خویش ساعتی دلسوز شو بر عاشق دلسوز خویش بخت پیروزم تو باشی گر در آیی از درم من شوم از جا…
شمارهٔ ۱۶۰
زلف تو بر ماه نهد پای خویش پهلوی خورشید کند جای خویش عاقبتش سر ببرند آن که او بیش ز اندازه نهد پای خویش سلسله بر پای صبا…