غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
ای از فروغ روی تو خورشید رو سپید شب را به جنب طرّه تو گشته موسپید خط بر میار تا نشود رو سپید خصم آن روی در خور است چنین …
شمارهٔ ۱۳۲
ای دُرج ثمین تو گهربار لعل شکرین تو شکر بار باغی ست رخت ز بس لطافت آورده بنفشه های پر بار از دل ننشست جوش عشقت وین دیگ ه…
شمارهٔ ۱۳۳
هر شبی بر خاک کویت جای سازم تا سحر نطع خاکم زیر پهلو ، آستانم زیر سر آفتابی و ز تو ما چون ذرّه رسوا می شویم سایه از ما ب…
شمارهٔ ۱۳۴
تا که آمد دیده را بالای جانان در نظر خوش نمی آید مرا سرو خرامان در نظر خرّم آن دم کز لب و رخسار او باشد مرا جام باده بر …
شمارهٔ ۱۳۵
چشم مستت میزند هر لحظهام تیری دگر تیر چشمت میزند هر لحظه نخجیری دگر هر زمان تیری زنی از نوک مژگان بر دلم من نشینم منت…
شمارهٔ ۱۳۶
زلف و رخ تو شب است و هم نور زان حسن و جمال چشم بد دور با پرتو عارض تو خورشید چون شمع در آفتاب بی نور زلف تو به شبروی نبش…
شمارهٔ ۱۳۷
زهی کشیده دل ما به زلف در زنجیر به بوی زلف تو ما دل نهاده بر زنجیر فرو گذاشته بر سرو از کلاله کمند نهاده بر ورق گل ز مشک…
شمارهٔ ۱۳۸
سیه چاهی ست زلفت تار و دلگیر در او دیوانگان بسته به زنجیر بشد تدبیر و عقل و رایم از دست چه تدبیر ای مسلمانان، چه تدبیر! …
شمارهٔ ۱۳۹
افکند گل ز چهره خود روی پوش باز وز بلبلان خسته برآمد خروش باز آن را که در ازل خرد و هوش برده اند تا بامداد حشر نیاید به …
شمارهٔ ۱۴۰
ای ز رخ چون مه و زلف دراز صد درِ فتنه به جهان کرده باز الحق اگر ناز کند می رسد آن قد و بالای تو بر سرو ناز هیچ کس از حال…