غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
آنان که طالب تو نگشتند جاهلند و آنها که دل به دست تو دادند عاقلند در جست و جوی حسن رخت آفتاب و ماه پیوسته در تردّد و قطع…
شمارهٔ ۱۱۲
عاشقان اوّل قدم بر هردو عالم میزنند بعد از آن در کوی عشق از عاشقی دم میزنند جرعهنوشان بلا را شادمانی در غم است شادمان…
شمارهٔ ۱۱۳
گرچه یاران وفادار جفا نیز کنند سست عهدان جفاکار وفا نیز کنند بر دل خسته دلان نیش زنند از غمزه لیکن از نوش لب لعل دوا نیز…
شمارهٔ ۱۱۴
چشم و ابرویت به دل بردن قیامت میکنند بیدلان را بوته تیر ملامت میکنند ای مسلمانان! دو چشمش زیر ابرو بنگرید کافران مست …
شمارهٔ ۱۱۵
چند جانم پس زانوی عنا بنشیند همدم درد به امّید دوا بنشیند چون دل و دیده ام از آتش و آب است خراب گر درآید ز درم دوست کجا …
شمارهٔ ۱۱۶
دوش شبم را صفت روز بود در برم آن شمع دل افروز بود چاکر من دولت بیدار بود بنده من طالع پیروز بود یار مرا مونس و دمساز بود…
شمارهٔ ۱۱۷
ازین دیار برفتیم و خوش دیاری بود به آب دیده بشستیم اگر غباری بود ز آستان شریفت اگر فتادم دور گمان مبر که درین کارم اختیا…
شمارهٔ ۱۱۸
مرا خیال وصالش ز سر به در نرود اگر سرم برود عشق او ز سر نرود من این معاینه با خود به خاک خواهم برد که حسرت است که هرگز ز…
شمارهٔ ۱۱۹
دل از بند زلفت رها کی شود ز یار قدیمی جدا کی شود نگویی که از لعل سیراب تو مراد دل ما روا کی شود ولی مرهم لعل خود کام تو …
شمارهٔ ۱۲۰
یک لحظه درد عشق تو از دل نمیشود وز دیده نقش روی تو زایل نمیشود گویند پند ده دل شیدای خویش را بسیار پند دادم و عاقل نمی…