غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
شب نیست کز غمت دل من خون نمیشود وز اشک روی زردم گلگون نمیشود از پا درآمدیم ز دست غمت ولیک از سر هوای عشق تو بیرون نمی…
شمارهٔ ۱۲۲
عشق تو هر لحظه فزون میشود دل ز غمت غرقه خون میشود در هوس سلسله زلف تو عقل مبدّل به جنون میشود روی تو نادیده مه چارده …
شمارهٔ ۱۲۳
تیری کز آن دو غمزه پرفن برون جهد تنها نه از دلم که ز آهن برون جهد هر ساعتی به موج دگرگون در اوفتم از سیل دیده ام که ز دا…
شمارهٔ ۱۲۴
عاشق آن باشد که بر خود سخت و سست آسان نهد رنج را راحت شمارد درد را درمان نهد کام آن بیند که تن در درد ناکامی دهد وصل آن …
شمارهٔ ۱۲۵
بی روی دل افروزت عمرم به چه کار آید با لعل جهان سوزت جان در چه شمار آید شد کشتی عمر من در بحر هوایت غرق هیهات که آن کشتی…
شمارهٔ ۱۲۶
گر از لعل تو کام جان برآید بر ما کار جان آسان برآید عذار تو گلی بالات سروی ست که گرد باغ ناگاهان برآید ز خجلت گل ز بستان…
شمارهٔ ۱۲۷
هیهات که نامم به زبان تو برآید یا همچو تویی را چو منی در نظر آید گر روز اجل بر سر بالین من آیی من زنده شوم باز چو عمرم ب…
شمارهٔ ۱۲۸
بویی ز سر زلف نگارین به من آرید یک نافه از آن طرّه مشکین به من آرید از چشم و رخم سیم و گهر تحفه بریدش وز زلف و رُخش سنبل…
شمارهٔ ۱۲۹
چون سرانگشت آن نگارین دید عقل انگشت خویشتن بگزید باد بویش به بوستان آورد غنچه بر خویشتن پیرهن بدرید هر شبی در هوای لعل ل…
شمارهٔ ۱۳۰
دردمندی ز تو هرگز به دوایی نرسید بی نوایی ز تو هرگز به نوایی نرسید صرف کردم به وفای تو همه عمر و به من در همه عمر ز تو ب…