غزلیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
سرگذشتی بشنو از من داشتم وقتی دلی نیک رایی، مقبلی، دانش پرستی، عاقلی دستگیرم بود همچون عقل در هر حالتی روشنایی بخش همچون…
شمارهٔ ۲۷۲
بیاور ساقیا! در دِه من دل خسته را جامی که من خود را نمی دانم ز نیک و بد سرانجامی به امّید وصالش دامن عمرم به ناکامی برفت…
شمارهٔ ۲۷۳
هر کجا بشکفد گلستانی نبود بی هزار دستانی دل سوزانم از خم زلفت همچو شمعی ست در شبستانی خال عنبر بر آن کناره روی همچو زاغی…
شمارهٔ ۲۷۴
جهان پیر را نو شد جوانی منه ساغر ز دست ار می توانی کنون هر روز بستان می کند عرض به روی دوستان گنج نهانی شقایق از سیاهی م…
شمارهٔ ۲۷۵
[چه] موجب است که با ما بجز جفا نکنی؟ چه دیده ای که نگاهی به سوی [ما] نکنی؟ به زیر سایه زلف تو آمدم زنهار! که همچو ذرّه س…
شمارهٔ ۲۷۶
ای به بازار غم عشق تو صد جان به جوی خود ترا نیست غم حال اسیران به جوی تا که دلاّل غمت حلقه جانبازان دید می زند نعره و فر…
شمارهٔ ۲۷۷
ای حسن ترا مثال شاهی آیینه رحمت الهی عشق تو کمین گشاد ناگاه بگرفت ز ماه تا به ماهی از حکم تو سر چگونه پیچم من بنده ام و …
شمارهٔ ۲۷۸
تا بدو کرده ام تولاّیی کرده ام از جهان تبرّایی آنچنان گشته ام بدو مشغول که ندارم ز خویش پروایی وز خیال شکنج گیسویش بازم …
شمارهٔ ۲۷۹
خوش آن زمان که چو بخت از درم فراز آیی غمم ز دل ببری چون جمال بنمایی رهی که بر دل من غم گشود بربندی دری که بر رخ من بخت ب…
شمارهٔ ۲۸۰
گر گریه من بشنوی ای یار بگریی ور زاری من گوش کنی زار بگریی گر حال من سوخته زار بدانی بر درد من سوخته زار بگریی روزی که چ…