رباعیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
ای با غم روی تست دلشاد جهان بی روی تواَم دیده مبیناد جهان کی بگسلد از غمت جهان تا باشد چون با غم روی مهوَشت زاد جهان
شمارهٔ ۲۶۲
زنهار که دل منه تو بر حال جهان تا خود چه توان برد ز احوال جهان رو همدم خویش باش در گوشهٔ صبر تا خود به کجا میرسد احوال …
شمارهٔ ۲۶۳
آن کس که بجز تو کس ندارد به جهان عمریست که با تو عمرها باخت نهان در آتش سودای تو بگداخت دلش آخر به لب سوخته آبی برسان
شمارهٔ ۲۶۴
ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن همچون درمش ورق به گرد آوَردن وآنگه به سر ماهرخی سرو قدی از روی طرب نثار بر وی کردن
شمارهٔ ۲۶۵
ای دل دم عشق یار زین بیش مزن بیگانه شدی تو لاف زین بیش مزن از پای درآمدی تو بیهوده دو دست از درد فراق بر سر خویش مزن
شمارهٔ ۲۶۶
ای چشمه چشم ما به چشمت روشن بستان امید ما به رویت گلشن با وصل خودم صلح ده ای دیده من با جنگ فراق تو ندارم جوشن
شمارهٔ ۲۶۷
ای دیده به دیدار جمالت روشن ایوان دل از شمع وصالت روشن تاریک جهانست به چشمم بی تو ای خانه چشمم به خیالت روشن
شمارهٔ ۲۶۸
ای شخص ضعیف دیده را گریان کن بر آتش شوق سینه را بریان کن گر گویدت ای دل که بشو دست ز جان نوعی که رضای دوست باشد آن کن
شمارهٔ ۲۶۹
جانا به شب وصال پیکار مکن بر پشت دلم بیش ز غم بار مکن تو مردمک چشم جهان بین منی از روی کرم میل به آزار مکن
شمارهٔ ۲۷۰
با روی چو ماه و قد چون سرو چمن با زلف معنبر و رخ همچو سمن در باغ شد و به حسن خود مینازید میگفت که سرو و گل کدامند چو م…