پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۲۷۰

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - رباعیات

با روی چو ماه و قد چون سرو چمن
با زلف معنبر و رخ همچو سمن
در باغ شد و به حسن خود می‌نازید
می‌گفت که سرو و گل کدامند چو من

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید