رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

با خصم بگو چند کنی مکر و فسون تا چند کشم جفای هر سفله دون ما معتکف پرده اسرار شدیم تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون

ای گشته دلم ز دست هجران پر خون تا چند کشم غم ز جفای گردون بر جور و جفای چرخ دل بنهادم تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون

گفتم چه کنی دوای دل گفتا به ور به نشود دلم بدو گفتا به گفتم که بچینم از لبش شفتالو گر سیب زنخ به ما رسد گفتا به

از شرم رخ تو گل ز کار افتاده در پای تو ریخت سخت زار افتاده مهمان عزیزست به بستان بخرام بیچاره ببین چگونه خوار افتاده

گل با رخ دوست بی نسق افتاده در مجلس رندان به ورق افتاده چون روی تو را بدید نیکوش ببین کز شرم رخ تو در عرق افتاده

از جور فلک خون به دلم افتاده وز غم به دو پای در گلم افتاده ای دوست میان این همه دشمن و دوست بی وصل تو من بس خجلم افتاده

مسکین دل من دور ز جان افتاده سرگشته ز عشق در جهان افتاده از غصّه روزگار و از درد فراق بیچاره به کام دشمنان افتاده

ای پیش قدت سرو سهی پست شده نرگس به خمار چشم تو مست شده از شرم رخ خوب تو گلهای چمن در پای تو افتاده و از دست شده

بیداد به من ز حد بشد دادم ده تا چند خورم غم، تو دلی شادم ده در هر نفسی که می‌زنم در شب و روز نامی ز هزار و یک یکی یادم د…

یارب تو مرا نخست ایمانم ده دردی دارم به لطف درمانم ده چون زلف بتان نیک پریشان حالم جمعیت خاطر پریشانم ده

۲۹/۳۶