رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

ببرید ز من نگار مسکین دل من مهجور شد از وصال مسکین دل من ننواخت مرا شبی به وصلش چه کنم زان روی چنین شده‌ست مسکین دل من

درمانده به کار خویش مسکین دل من در زخم فراق ریش مسکین دل من تا بو که شراب وصل او نوش کند ای خورده هزار نیش مسکین دل من

در عشق تو مبتلاست باز این دل من مانند کبوترست و باز این دل من در عرصه میدان وصالت خواهد اسب طرب و نشاط باز این دل من

چشمت که کرشمه می‌کند با دل من حل می‌نکند ز وصل خود مشکل من مهر تو سرشته‌اند گویی ز ازل ای نور دو دیدگان من با دل من

تا کی بود از غمت بلا بر دل من تا چند نهی داغ جفا بر دل من زین بیش منه که طاقتم طاق شده‌ست بار غم و غصّه دلبرا بر دل من

حل می‌نشود به عشق تو مشکل من آه از غم روزگار و درد دل من هر حیله که کرد دل به وصلت نرسید مسکین من و سعیهای بی حاصل من

انصاف ندارد این بت دلبر من جان رفت و دلم برد و ندارد سر من گر برگذرم بر سر کویش گوید ای بی سر و پا برو میا بر در من

از غمزه مست دوست در خوابم من وز تاب شب هجر تو در تابم من در کوچه وصل تو منم در تک و پوی وز تاب شب هجر تو در تابم من

زنهار ز جور چرخ وارونه دون کاو توسن خوی من چنین کرد زبون امروز نگه کن به چه حالم به چه حال و آن روز کجا رفت که چون بودم …

ای بر دل من عشق تو هر لحظه فزون بی روی چو ماه تو زند دم ز جنون ما دست به دامن خیالت زده‌ایم تا خود فلک از پرده چه آرد بی…

۲۸/۳۶