رباعیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱
در هجر تواَم دجله روان از دیده خون جگرم ز غم چکان از دیده حال دل و دیدهام چنین میگذرد تا گشت رخ دوست روان از دیده
شمارهٔ ۳۰۲
اشکم شده از درد روان از دیده خون جگرم چکان چکان از دیده دانی که ز کی شد این بلا بر دل من تا گشت رخ دوست نهان از دیده
شمارهٔ ۳۰۳
ای بی رخ تو چو لالهزارم دیده گرییده چو ابر نوبهارم دیده روزی بینی در آرزوی رخ تو چون اشک چکیده در کنارم دیده
شمارهٔ ۳۰۴
بیچاره دلم ز هجر تو غم دیده و این دیده مهجور ز غم نم دیده چون طاقت هجران تو آرد که به غم مسکین دل من هست به غم خم دیده
شمارهٔ ۳۰۵
خون گشت مرا از غم هجران دیده آخر چه کنم با دل هجران دیده گویند که هجر جان ز تن سخت بوَد مسکین دل من چو روز هجران دیده
شمارهٔ ۳۰۶
ما بنده ز جانیم و تو فرمان میده دردیست مرا از تو و درمان میده ای دل اگرت به دست افتد وصلش جان پیش رخ نگار آسان میده
شمارهٔ ۳۰۷
یارب تو مرا دولت بینایی ده واندر ره طاعتم توانایی ده آن دم که رسد مرا به لب جان عزیز بر یاد تواَم زبان گویایی ده
شمارهٔ ۳۰۸
در عشق تو در هر دهنم افسانه در زلف چو زنجیر تواَم دیوانه ای جان و دل آشنای کویت شدهام چندی داری ز خویشتن بیگانه
شمارهٔ ۳۰۹
پیش رخ چون شمع تواَم پروانه با غیر تواَم در دو جهان پروا نه گفتی که براتی به لبت خواهم داد مردیم به انتظار آن پروانه
شمارهٔ ۳۱۰
تا چند بتا گذر کنم بر در تو تا چند بگویم که دل من بر تو تا کی گویم بده شبی کام دلم تا چند بگویی که ندارم سر تو