رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

بر روی مه تو کرد نظاره دلم از دست بشد ز شوق بیچاره دلم هرچند تنم ز حضرتت محرومست حقّا که ملازمست همواره دلم

در دست جفای توست همواره دلم وز خانه صبر گشته آواره دلم در غصّه ایام فراقت دایم یک لحظه نگشت شاد بیچاره دلم

در هجر رخت شمع صفت گریانم بر آتش دل ز عشق تو بریانم چون صبح سعادت رخت طالع شد پیشش رومی ز سوختن نتوانم

گر من ز غمت جامه دل چاک زنم آتش ز سر سوز بر افلاک زنم از آه من دلشده ای ماه بترس زیرا که من آه از دل غمناک زنم

چون من قد و بالای تو را یاد کنم دل را ز غم زمانه آزاد کنم از چشم پر از فتنه نگاهی می‌کن تا جان حزین را ز تو دلشاد کنم

با درد تو ای نگار درمان چه کنم با عشق رخ تو سر و سامان چه کنم عیدست مرا روی دلارات بگو در پای خیال دوست قربان چه کنم

گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم صوفی شوم و گوش به منکر نکنم دیدم که خلاف طبع موزون منست توبت کردم که توبه دیگر نکنم

شب نیست که من یاد تو از جان نکنم و این دیده دل چو شمع گریان نکنم از سوز و گداز باز ننشینم من تا رشته جان خویش بریان نکنم

می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم آسایش جان در قدمت می‌بینم آن وقت که غایبی هَمَت می‌بینم هرجا که نگه می‌کنمت می‌بینم

ابروی تو پیوسته به خم می‌بینم وز هجر تو چشم خود به نم می‌بینم آخر به که گویم غم جان و دل خود غمخوار درین زمانه کم می‌بین…

۲۵/۳۶