رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

من پیش دو چشم نیمه مستت میرم و آنگه به لبان می پرستت میرم دستی به سر خسته هجرانت نه ای دیده من که پیش دستت میرم

پروانه صفت پیش تو در پروازم در پای تو از عشق تو سر می‌بازم چون شمع در اشتیاق رویت صنما می‌سوزم و می‌گدازم و می‌سازم

می‌سوزم و با عشق رُخت می‌سازم چون شمع میان جمع باشد رازم پروانه صفت به پیش شمع رخ تو بر آتش رخسار تو جان می‌بازم

بر آتش عشق تو کبابی ارزم وز لعل لبت جام شرابی ارزم تصدیع ز حد گذشت ما را با تو ای جان و جهان مگر جوابی ارزم

چون شمع ز سر تا به قدم می‌سوزم من سوخته‌ام دگر به غم می‌سوزم در حسرت شیرین لب آن یار عزیز یک دم نه که تا به صبحدم می‌سوز…

یارب ز گل رخت به خاری برسم وز نرگس مستت به خماری برسم نی نی غلطم بتا به دریای فراق من کی ز میانش به کناری برسم

آن دوست که دیدنش بیاراید چشم بی‌دیدنش از گریه نیاساید چشم ما را ز برای دیدنش باید چشم ور دوست نبینی به چه کار آید چشم

ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم سودای تواَم گشاده خوناب از چشم هرچند که یاقوت درخشان باشد با رنگ رخت ببرده‌ای آب از چشم

تا روی چو ماه تو نهانست ز چشم بی روی تواَم دجله روانست ز چشم از سوز دل سوخته وز جور فراق خونابه به روی من روانست ز چشم

رخسار تواَم ماه تمامست به چشم بی زلف تواَم جهان چو شامست به چشم از زلف نهاده‌ای بتا زنجیری دیدی که سر زلف تو دامست به چش…

۲۳/۳۶