غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۹۱
مگر روزی شب هجران سر آید درخت وصل جانان در بر آید مگر سرو قد دلدارم از در شبی از روی غمخواری درآید بگفتم ترک عشق او کنم …
شمارهٔ ۶۹۲
نشستم تا مگر ماهی برآید نگاری نازنین از در درآید دلم چون برده‌ای از در درآیم که جانت را وصالت درخَور آید مکن زین بیش بر …
شمارهٔ ۶۹۳
شاد باش ای دل سرگشته که جان باز آید بار دیگر به تن مرده روان باز آید یارب این شب چه شبی باشد و این روز چه روز کز درم صبح…
شمارهٔ ۶۹۴
جان به شکرانه دهم گر بت ما باز آید یا شبی با من دلسوخته دمساز آید که رساند ز من خسته پیامی بر دوست هم مگر باد صبا محرم ا…
شمارهٔ ۶۹۵
وقت آنست که دلبر ز جفا باز آید با من خسته دل سوخته دمساز آید بلبل دلشده نالان ز زمستان فراق شد بهاران که دگر باره به آوا…
شمارهٔ ۶۹۶
وقت آنست که گل باز به بستان آید بلبل دلشده دیگر به گلستان آید گر کند ناله هزار از سر مستی آخر بوته از بلبل شوریده به دست…
شمارهٔ ۶۹۷
نگار من ز منش گرچه عار می‌آید مرا به عشق رخش افتخار می‌آید چگونه شرح توان داد از غم هجران چه جورها به من از روزگار می‌آی…
شمارهٔ ۶۹۸
مگر صبا ز سر کوی یار می‌آید که بوی سنبل گیسوی یار می‌آید مرا هوای جنون تازه می‌شود هر دم که یاد سلسلهٔ موی یار می‌آید مع…
شمارهٔ ۶۹۹
بر دلم جز جفا نمی‌آید وز تو بوی وفا نمی‌آید از طبیب دلم مسلمانان هیچ بوی دوا نمی‌آید گفته بود او درآیم از در وصل آن ستمگ…
شمارهٔ ۷۰۰
بجز خیال تواَم در نظر نمی‌آید دمیم بی‌رخ جانان به سر نمی‌آید منم به خاک رهش معتکف به امّیدش ولیک سرو روان در گذر نمی‌آید…