غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱۱
کردگارم مگر از غیب دری بگشاید رهی از لطف به کوی تو مرا بنماید هست امید من دلخسته که لطف و کرمش گره از کار فروبسته ما بگش…
شمارهٔ ۷۱۲
نصیب دشمنم بادا چنین عید نپندارم چنین عیدی که کس دید دلش هرگز ز روی مهربانی بر این بیچارهٔ مسکین نبخشید نپرسید از من رنج…
شمارهٔ ۷۱۳
بیا غم از بر آن یار غمگسار رسید دعا بسی و ثناهای بی شمار رسید به نامه کرد مشرف مرا نگار به لطف جهان ز نامه و نامش به اعت…
شمارهٔ ۷۱۴
جان من شکسته دل از غم تو به جان رسید وز غم عشقت ای صنم کارد به استخوان رسید دل ز غمت شکسته شد جان به هوات بسته شد ای دل …
شمارهٔ ۷۱۵
از دست هجر تو دل تنگم به جان رسید بس تیر غم که بر دل و جان جهان رسید من ناتوان و بی دل و تو پادشاه حسن واجب بود به غور د…
شمارهٔ ۷۱۶
شکر یزدان که مرا مژده جانان برسید عاقبت درد مرا نوبت درمان برسید ای تن آسوده ز غم باش که جان باز آمد و ای دل از غصّه بپر…
شمارهٔ ۷۱۷
عاقبت درد من خسته به پایان نرسید سر سرگشتهام از وصل به سامان نرسید پایمال شب هجران شده چون مور ضعیف شمّهای قصهٔ دردم ب…
شمارهٔ ۷۱۸
دل به درد آمد و از دوست به درمان نرسید عهد بشکست دلارام و به پیمان نرسید جان رسیدم به لب ای نور دو چشمم دانی عمر بگذشت و…
شمارهٔ ۷۱۹
در سرابستان جان تا قد او بالا کشید سیل چشمم در فراقش میل بر دریا کشید وعدهٔ وصلم همی داد او به چشم نیمه مست لیکن آب محبو…
شمارهٔ ۷۲۰
آنچه دل حزین من از جور او کشید نه دیده دیده باشد و نه گوش کس شنید از دست جور بی حد و اندوه گریه گفت از حد بشد تحمّل و جا…