غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۳۱
من مسکین نه دل دارم نه دلدار به دل دارم ز دلدارم بسی بار تویی فارغ ز حال دردمندان منم سرگشته در عشقت چو پرگار تو خوش در …
شمارهٔ ۷۳۲
چو چشمانت منم پیوسته بیمار به محراب دو ابرویت گرفتار ز هجران تو بیمارم طبیبا به وصل خود مرا تیمار میدار مرا تا کی چنین …
شمارهٔ ۷۳۳
کس ندیدهست سرو در رفتار نشنیدیم ماه در گفتار هیچکس رنگ و بو نشان ندهد همچو زلف تو مشک در تاتار گرچه بوی بهار خوش باشد ن…
شمارهٔ ۷۳۴
گر آید نسیمی ز سوی نگار کنم جان و دل بر نسیمش نثار دماغم بیاساید از بوی او جهان تازه گردد به باد بهار بهار آمد و باد نور…
شمارهٔ ۷۳۵
در جار چمن گلست بر بار بی رنج رقیب و زحمت خار در صبح نظر خوشست بر گل خوش نیست ولیک بی رخ یار معشوقه به خواب تا دم صبح بل…
شمارهٔ ۷۳۶
فراقت بر دلم بار آورد بار گل بختم همه خار آورد خار چو زلف سرکشش شوریده حالم چرا پیوند ما را بشکند یار مرا بر دل بسی بُد …
شمارهٔ ۷۳۷
ای دوست ما به دست تو دادیم اختیار ما را نزار و زار خدا را روا مدار گر لطف میکنی تو به حال جهان بکن زان رو که ما به لطف …
شمارهٔ ۷۳۸
نهاد ملک دلم بر غم رخ تو مدار چو زلف خویش دلم بیش ازین شکسته مدار چو ما ز سحر دو چشم خوش تو مست شدیم بیا که از می لعل تو…
شمارهٔ ۷۳۹
با ما چو وفا نمیکند یار او را به مراد خویش بگذار گر کرد جفا و جور سهلست ای دل تو وفای خود نگه دار یاریست که مهر ما ندار…
شمارهٔ ۷۴۰
مرا چون خاک راهت خوار مگذار تویی یارم مرا بی یار مگذار اگر یاری تو با من کار ما را به کام خاطر اغیار مگذار دلم دزدید زلف…