غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۴۱
عاشق گل کی خورد غم از سلحداران خار خاصّه آن کس کش نباشد بی رخت صبر و قرار از چه رو آخر برآشفتهست با ما زلف تو از سر شور…
شمارهٔ ۷۴۲
بی تکلّف خوشست بوی بهار نالهٔ بلبلان و بانگ هزار سبزه و جویبار و طرف چمن در صبوحی چه خوش بود با یار روی در روی دوستان کر…
شمارهٔ ۷۴۳
دل به جان آمد ز دست جور یار غم نخوردم یک زمان آن غمگسار از جفا نگذاشت چیزی کاو نکرد با من دلخسته آن زیبا نگار همچو زلف آ…
شمارهٔ ۷۴۴
بس که کردم در فراق روی جانان انتظار کرد ما را در جدایی زار و حیران انتظار انتظارم مونسی شد گوئیا در روز و شب بس که کردم …
شمارهٔ ۷۴۵
ای ز شمشاد قد تو سرو بستان شرمسار وی ز ماه روی تو خورشید تابان شرمسار ای ز شرم عارض تو روی گل غرق عرق وی ز نور طلعتت مهر…
شمارهٔ ۷۴۶
ای دل مجروح مهجور پریشان روزگار همچو زلف دلبران پیوستهای در نور و نار کار تو بالا گرفت و کار ما از دست رفت در فراق روی …
شمارهٔ ۷۴۷
به جان آمد دلم از جور دلدار غمم افزون شد از اندوه غمخوار مرا گویی که غمخواری نداری من از غمخوار گشتم اینچنین خوار چه می…
شمارهٔ ۷۴۸
فریاد و الغیاث ز بیداد روزگار کز دل ببرد صبرم و از دست رفت یار یک جرعه می نکرد دلم نوش از آن دو لب جانم به لب رسید ز درد…
شمارهٔ ۷۴۹
تا چند به ما جفا کند یار وز خویشتنم جدا کند یار جان در سر کار عشق کردیم گفتم که مگر وفا کند یار وین خسته دل حزین ما را ا…
شمارهٔ ۷۵۰
خوش نسیمی میوزد در صبح از بوی بهار ساقیا برخیز و زود آن بادهٔ گلگون بیار تا خمار روز هجران را به آب سرخ می بشکنم در انت…