غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۰۱
درخت وصل آن دلبر مگر در بر نمی‌آید که کام جان من هرگز ز لعلش برنمی‌آید به سرو قامتش گفتم چرا نایی برم گفتا منم سرو سهی ل…
شمارهٔ ۷۰۲
عقل با عشق برنمی‌آید شب هجران به سر نمی‌آید گریه چشم ما و آه سحر چه کنم کارگر نمی‌آید با وجود رخ نگار مرا در نظر ماه و خ…
شمارهٔ ۷۰۳
تو را به کون و مکان سر فرو نمی‌آید مرا دلی که صبوری از او نمی‌آید اگر جهان همه حور بهشت خواهد بود چه چاره چون به خیالم ج…
شمارهٔ ۷۰۴
اگر نقاب بت من ز چهره بگشاید بسا دلی که به شوخی به غمزه برباید ز لوح خاطر من یاد دوست نتوان برد ولی اگر بکند یاد ما دمی …
شمارهٔ ۷۰۵
مرا به صبحدمی گل به بار می‌باید به باغ، دامن و دست نگار می‌باید چو مست گشت دل از بادهٔ غم تو، مرا ز جام لعل تو دفع خمار …
شمارهٔ ۷۰۶
چمن به صبحدمی چون به گل بیاراید دماغ جان من از بوی آن بیاساید فروغ مهر نماند به چرخ میناگون اگر نگار من از دور چهره بنما…
شمارهٔ ۷۰۷
عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید در فتحی به من از روی صفا بگشاید بیش از این غم مخور ای دل که ز لطفش روزی گره از کار فروبسته …
شمارهٔ ۷۰۸
گر آفتاب تجلیش روی بنماید دلا یقین که تو را کار بسته بگشاید اگرچه هست بر آئینه صفا زنگار به صیقل در توفیق زنگ بزداید وگر…
شمارهٔ ۷۰۹
مرا زین بیش درد دل نباید وگر دردم دهی دیگر نشاید نشاید جور با یاران یکدل اگرچه دوستی در دل فزاید چو سروش بر دو چشم خود ن…
شمارهٔ ۷۱۰
مرا وصال رخت ای نگار می‌باید اگر مراد دل ما نمی‌دهی شاید نظر به روی تو کردن چو خوش بود تا روز که عکس روی تو خواب از دو د…