غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۸۱
ما را وصال دوست میسّر نمیشود دل جز به بوی زلف تو رهبر نمیشود کاشانه دلم که ز هجران خراب شد بی پرتو جمال منوّر نمیشود …
شمارهٔ ۶۸۲
شب نیست کز غمت جگرم خون نمیشود وز راه دیدهام همه بیرون نمیشود رنگم چو کهرباست ولی از سرشک چشم آن نیست کز فراق تو گلگو…
شمارهٔ ۶۸۳
دلبر از شوخی و عیاری دل از دستم ربود در فراق خود مرا بنشاند بر آتش چو عود همچو چنگم میزند لیکن نوازش کمترست میدهد هر د…
شمارهٔ ۶۸۴
به ذات پاک خداوند و عزّت معبود که نیستم به جهان غیر وصل او مقصود گرم به تیغ زنی ور دلم بیازاری ز جان و دل سر طاعت نهاده…
شمارهٔ ۶۸۵
دلبرم تا دل از برم بربود خون دل را ز دیدهام پالود دل ما را به قید زلف ببست تا که آن طرّه را گره بگشود هرکه در صبح دیده …
شمارهٔ ۶۸۶
تربیت در آب و گل گلهای رنگین میدهد بعد از آن در چشم عشّاقانش تمکین میدهد در سرابستان جان گلهای رنگین باد صبح پیش چشم…
شمارهٔ ۶۸۷
نسیم صبح مگر از دیار ما آید که بوی نکهت زلف نگار ما آید خبر ز دوست چه داری بگو نسیم صبا مگر قرار دل بی قرار ما آید به زی…
شمارهٔ ۶۸۸
مرا چو دامن وصلت شبی به دست آید و یا ز زلف تو تاری گرم به شست آید ز لعل تو بربایم به حیله بوسی چند اگرچه غمزه خونریر یار…
شمارهٔ ۶۸۹
هر دل که نه پُر دردست آن دل به چه کار آید وآنکس که نشد عاشق خود چون به شمار آید مسکین دل تنگ من مشکن به ستم یارا زنهار ن…
شمارهٔ ۶۹۰
نه دلبری که دلم زو دمی بیاساید نه همدمی که به دردم دمی به کار آید نه دوستی که بپرسد ز حال زارم را نه محرمی که بگویم چنان…