غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۷۱
زین بیش با فراق تواَم ساختن نبود تدبیر دل ز عشق تو پرداختن نبود گفتم به صبر چاره وصلش کنم ولیک با روز شوق جز سپر انداختن…
شمارهٔ ۶۷۲
یار ما را بیش از این با ما سر یاری نبود در غم حال منش یک لحظه غمخواری نبود زاری من از فلک بگذشت و در هجران او وآن بت سنگ…
شمارهٔ ۶۷۳
تا دلم را کردهای مأوای خود من ندارم در غمت پروای خود منّتی باشد به عید روی تو گر کنی قربان مرا در پای خود چشم ما بین تا…
شمارهٔ ۶۷۴
گمان مبر که دلم از سر وفا برود وگر ز دوست به این خسته دل جفا برود بجز صبا ره رفتن به کوی دوست که راست مگر برای دل خستها…
شمارهٔ ۶۷۵
دلبرا نقش خیالت ز دل ما نرود مُهر مهرت نفسی زین دل شیدا نرود نگذرد بر من سودا زده روزی به غلط که دلم از سر زلف تو به سود…
شمارهٔ ۶۷۶
امید بود که یار از سر وفا نرود به جان خسته دلان بیش ازین جفا نرود اگرچه لعل لبت خون ما نهان میریخت ز چشم مست تو باید که…
شمارهٔ ۶۷۷
سرو سیمینم به تنها میرود چون به تنها سوی صحرا میرود سرو نازا بر دو چشم ما نشین نیست پنهان زآنکه هرجا میرود دل ببرد و …
شمارهٔ ۶۷۸
از حال من نگار مرا گر خبر شود چون زلف خاطرش همه در یکدگر شود از آه دل بجز لب خشکم چه حاصلست از خون دیده دامن من گرچه تر …
شمارهٔ ۶۷۹
هر دم از عشقت دلم خون میشود خون دل از دیده بیرون میشود روی من چون کهربا گشت از غمت وز سرشکم باز گلگون میشود گرچه یادم…
شمارهٔ ۶۸۰
دل بر شب وصال تو رهبر نمیشود نقش خیال تو ز برابر نمیشود ای دل صبور باش به هجران آن صنم چون دولت وصال میسّر نمیشود رخس…