غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۷۱
منم که نقش تواَم هرگز از خیال نرفت دو چشم بختم از آن چهره و جمال نرفت ز جان ملول شدم در فراق یار و هنوز نگار مهوش من از …
شمارهٔ ۳۷۲
آن دل نگویمش که در او یاد او نرفت تا مهر روی دوست به جانش فرو نرفت روزی نرفت بر من مسکین ز هجر او کز آب دیدهام همه شب خ…
شمارهٔ ۳۷۳
بر من خستهٔ هجران چه جفاها که نرفت وز دو چشمت به دلم آنچه خطاها که نرفت قد و بالات بلای دل ما بود مگر که از آن در به سر …
شمارهٔ ۳۷۴
حکایتیست که با کس نمیتوانم گفت حدیث عشق تو دُرّیست مینیارم سفت ز صبر طاق شدم همچو طاق ابرویت به درد و نالهٔ هجرانت تا …
شمارهٔ ۳۷۵
یکباره به ترک غم جانان نتوان گفت و این مشکل هجران تو آسان نتوان گفت گفتم که به نزدیک تو آرم غم دوری لیکن سخن غم بر جانان…
شمارهٔ ۳۷۶
تا چند نالم من در فراقت گشتم ز دوری بی صبر و طاقت دل شد ز دستم جان بر لب آمد ای نور دیده در اشتیاقت درویش مسکین در کویت …
شمارهٔ ۳۷۷
تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامت تا چند کشد دل ز غم عشق ملامت مستغرق غم گشته به دریای تحیر باشد که از این ورطه درآیم ب…
شمارهٔ ۳۷۸
در عشق تو تا چند کشم بار ملامت اندیشه نداری مگر از روز قیامت از کوی ملامت دل من رخت به در برد تا کرد وطن در سر کویت به س…
شمارهٔ ۳۷۹
گرچه سرگشتهام ز چوگانت نکشیدیم سر ز فرمانت در فراقت دلم به جان آمد آمدم یک شبی به مهمانت گر به عید رخم تو بنوازی غیر جا…
شمارهٔ ۳۸۰
کیست آن کس که تو را دید و نشد حیرانت بعد از امروز سر ما و خط فرمانت گر تو را رغبت جانست به ترکش اولی قدمی نه که شوم بر س…