غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ زینهار ای دل سرگشته که در هیچ مپیچ چون به شیرینی آن لب خورم این ماده تلخ به سر و جان …
شمارهٔ ۳۹۲
بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح که تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غم یقین بدان که درین موسم…
شمارهٔ ۳۹۳
چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد جهان کنی دگر از وصل خویشتن آباد گذشت داد من از حد برون ز دست غمت بده مراد دلم بیش از …
شمارهٔ ۳۹۴
همه کامیت از عالم روا باد همه بر مسند شاهیت جا باد هرآن کامی که خواهی از جهان تو امیدت بر مراد دل روا باد هرآنچ از عمر ا…
شمارهٔ ۳۹۵
دلارام مرا یارب بقا باد همه میل دلش سوی وفا باد به الهامش وفا در خاطر انداز ز یاد او هرچه بگذارد جفا باد اگرچه کس نخواهد…
شمارهٔ ۳۹۶
ای مردمک دیده تا کی کنی این بیداد خون جگرم ریزی از دیده که شرمت باد هجران تو جانم را آورد به لب باری وز دولت وصل تو یک ل…
شمارهٔ ۳۹۷
یار ما شبهای تاری بر تو همچون روز باد سال و ماه و هفته و روزت به از نوروز باد لشکر منصور رایات همایون تو گشت دایم از فتح…
شمارهٔ ۳۹۸
تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باد دایماً بر دشمنان خویشتن پیروز باد روزگار دشمنانش همچو شب بادا سیاه وز ازل شبهای وصل…
شمارهٔ ۳۹۹
از کجا آمد این مبارکباد که جهانی فدای جانش باد بوی زلف نگارم آوردهست کرد از این بوی خوش جهانی شاد جان ما تازه گشت از ای…
شمارهٔ ۴۰۰
اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد هزار جان و جهانم فدای آن دم باد تویی که یاد من خسته سالها نکنی منم که با غم رویت نشست…