غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۸۱
ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت در خون جان عاشقان فکری بباید کردنت گر جان ستانی ور دلم هر دو فدایت کردهام ور تو جه…
شمارهٔ ۳۸۲
ناامیدم مکن ز درگاهت که چو من نیست بندهٔ راهت جان فدای رخ تو خواهم کرد گر به خون منست دلخواهت بر لب آمد ز روز هجرم جان و…
شمارهٔ ۳۸۳
ای دوست بگو که چیست رایت تا کی بکشم جفا برایت بر خون منت گرت مرادست سر چون بکشم ز حکم و رایت هرچند جفا کنی تو بر ما بیرو…
شمارهٔ ۳۸۴
به رویت اشتیاقم بی نهایت بود گر سویم اندازی عنایت جفا کردی بسی بر من نگارا نپیچیدم سر از مهر و وفایت که جان من ز هجران ب…
شمارهٔ ۳۸۵
چرا با ما چنینی بی عنایت مکن جوری به جانم بی نهایت ز حد بگذشت جانا جور بر من جفا را نیز باشد حد و غایت گناهی جز وفاداری …
شمارهٔ ۳۸۶
ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویت هستم آشفته به روی گل تو چون مویت گر کند سجدهٔ تو مردم چشمم چه عجب سالها تا شده محراب دلم ابر…
شمارهٔ ۳۸۷
قسم خوردم نگارینا به رویت پس آنگه بر دو زلف و خال و مویت به طاق ابروان و چشم مستت به زلف و عارض پر رنگ و بویت به زلف سرک…
شمارهٔ ۳۸۸
بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچ بجز وصال تو در عالمم نباید هیچ اگرنه مهر تو باشد ز سینه دل بکشم بجای مهر تو در خاطرم نشا…
شمارهٔ ۳۸۹
بر دست پیچ آن سر زلفین پیچ پیچ هیچست آن دهان تو دل را منه به هیچ پیچست و تاب در سر زلفین دلبران گر عاقلی تو با سر زلفین …
شمارهٔ ۳۹۰
چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچ به حال خسته دلان جز جفا نکردی هیچ چرا ز لعل لب آبدار خود کامم شبی ز روی ارادت روا نکر…