غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۵۱
پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت امّید شب وصل تواَم جمله هَبا گشت هرگز به سر کوی نگاری نرسیدم تا مرغ دل خستهٔ ما گرد هوا گ…
شمارهٔ ۳۵۲
ای دل چه کنم چو یار برگشت وز عهد خود آن نگار برگشت در دست نماند نقش و رنگی کاو نیز چو روزگار برگشت غم بود مرا نصیب از آن…
شمارهٔ ۳۵۳
دل فدای لبان چون نوشت غیر یادم همه فراموشت ای نگارین من خبر داری که ز جانیم مست و مدهوشت غیر از این در جهان مرادم نیست ک…
شمارهٔ ۳۵۴
دلبر چه زود از سر پیمان ما برفت از رفتنش چه سوز که بر جان ما برفت دردم چو عشق دوست که حالش پدید نیست هست و طبیب از سر در…
شمارهٔ ۳۵۵
راست گویم مُرْوَت از عالم برفت شرم از چشم بنی آدم برفت هم کم و بیشی وفا در خلق بود آن نشد بیش این زمان و کم برفت همدمم غ…
شمارهٔ ۳۵۶
ما را چو از نظر قد سرو روان برفت خون دل از دو دیدهٔ جانم روان برفت تا آن قد چو سرو برفت از نظر مرا جان رفت از بر من و در…
شمارهٔ ۳۵۷
تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت زلف مشکینش دل مسکین ما بشکست رفت تا کمانداران ابرویش دل از دستم ببرد چارهای دیگر …
شمارهٔ ۳۵۸
دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفت قدی چو سرو و چنارم ز دست خواهد رفت بسی به پای هوس گشتم و ندیده رخش یقین شدم که نگارم…
شمارهٔ ۳۵۹
تا از دو دیدهام رخ آن گل عذار رفت خواب از دو دیده وز دل تنگم قرار رفت تا از رخش تمتع جان برنداشت چشم بی روی مهوشش دل و …
شمارهٔ ۳۶۰
تا از بر من آن صنم گل عذار رفت چون زلف بی قرار وی [از] من قرار رفت مستغرقم به بحر غم اندر فراق تو زان رو کهم از دو دیده…