غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
ماهرویا مه رویت چه جهانآراییست در چمن قامت سرو تو چه بیهمتاییست هوس زلف سیاه تو همی پخت دلم عقل گفتا بپز این دیگ ک…
شمارهٔ ۳۴۲
هوای کوی جانان خوش هواییست مگر آرام جان مبتلاییست به بالای تو عاشق گشتم ای مه بلای عشق جانان خوش بلاییست نسیم صبح عنبر ب…
شمارهٔ ۳۴۳
دل دیوانهٔ من در غم تو شیداییست دیده در کوی خیال تو جهان پیماییست دل ربودی و به جان نیز طمع میداری راستی با تو چه گوییم…
شمارهٔ ۳۴۴
نفس باد صبا بیش معنبر بوییست اینچنین نکهت جانبخش هم از گیسوییست بوی آن موی به هر سو که گذر خواهد کرد سوی آن بوی شو ای د…
شمارهٔ ۳۴۵
دیدی که آن نگار سر و برگ ما نداشت دل بستد از فلان و به دست غمش گذاشت آن بس نبود کاو بستد دل ز دست ما وآنگاه شحنهای ز جف…
شمارهٔ ۳۴۶
فریاد کان نگار سر و برگ ما نداشت دل برد و تخم مهر رخش در جهان بکاشت مشکل که یک زمان ز خیالم نمیرود در دیده نقش صورت جان…
شمارهٔ ۳۴۷
دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت وز جور شحنهای چو غمش بر دلم گماشت بگزید دلبری و بپیچید سر ز ما شرم و حیا ز روی من خسته …
شمارهٔ ۳۴۸
نسیم باد بهارست یا هوای بهشت بهشت چیست وصال نگار حور سرشت نوای بلبل و آواز چنگ و نغمهٔ عود خوش است و خوش بود آبی روانه ب…
شمارهٔ ۳۴۹
دوشم چه بود بی رخت ای دوست سرگذشت آب دو چشم در غم رویت ز سر گذشت گفتی بگوی شرح غم حال خویشتن ترسم ملول گردی از این باب س…
شمارهٔ ۳۵۰
صبحدم ذوقی ندارد بی تو در بستان گذشت درد دل دارم ز تو نتوانم از درمان گذشت هیچ مشکلتر ز هجر جان گداز یار نیست چون بگویم …