غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست بیا که درد دلم را وصال درمانست صبا برو بر دلبر سلام من برسان بگو بیا که جهان از غم تو ویر…
شمارهٔ ۲۱۲
سر من در غم سودای تو بی سامانست درد من در غم هجران تو بی درمانست دل اگر بردی و بازم ندهی نیست عجب کار دل سهل بود لیک سخن…
شمارهٔ ۲۱۳
آن روی نگویند مگر صورت جانست و آن چشم نگویند مگر قوت روانست وآن زلف نباشد مگر آن عنبر سار است و آن لب نتوان گفت که از دی…
شمارهٔ ۲۱۴
مرا تا در تنم پیوند جانست غم عشقش میان جان نهانست ز درد هجر آن سرو سمنبوی سرشک دیدهام بر رخ روانست دلم بربود و بر خاک …
شمارهٔ ۲۱۵
چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست ای دیده چرا روی تو از دیده نهانست گرچه تو ز ما فارغ و ما کشته به هجریم لیکن همه شب یا…
شمارهٔ ۲۱۶
میدهم جانی به عشقش تا مرا جان در تنست دیدهٔ جانم خیال روی او را مسکنست دیده روشن شد مرا تا نکهت زلفت شنید ای عزیز من مگ…
شمارهٔ ۲۱۷
بخت سرگشتهام نه یار منست بس ستمکار چون نگار منست بوی زلف نگار روحانی مونس جان بیقرار منست همچو زلفش فتادهام در پای سرک…
شمارهٔ ۲۱۸
آتشی کز غم هجران تو بر جان منست زآن شرر در دو جهان ناله و افغان منست دردم ار هست ز هجر تو نگارا دانم لب جان بخش بتم مایه…
شمارهٔ ۲۱۹
فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست آفت هر دو جهان آن بت عیار منست در غم و حسرت دیدار تو جانا همه شب آنچه در خواب نشد…
شمارهٔ ۲۲۰
این رخ دلبند تو ماه تمام منست خال سیهکار تو دانه و دام منست روشنی وصل تو نیست چو صبح رخت زلف پریشان تو تیره چو شام منست…