غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
جانم به لب رسید ز دست جفای دوست عمر عزیز شد به سر اندر وفای دوست گر دوست جان طلب کند از من فداش باد سر چون کشم من ای دل …
شمارهٔ ۲۳۲
ای کرده دل ز هر دو جهان آرزوی دوست ما را مراد دنیی و عقبی‌ست روی دوست گر دیگران به وصل دلارام زنده‌اند دارم حیات هر دو ج…
شمارهٔ ۲۳۳
بر امید آنکه بینم روی دوست اینچنین سرگشته‌ام در کوی دوست با غم رویش منم از جان و دل دایماً پیوسته چون ابروی دوست جان فدا…
شمارهٔ ۲۳۴
ندانستم که اهلیت گناهست و یا این ره که می پویم چه راهست ز جور روزگار و طعن دشمن جهان پیش جهان بینم سیاهست نه هر مردی توا…
شمارهٔ ۲۳۵
خدا بر حال این مسکین گواهست که از جانت همیشه نیکخواهست ولی از جور این چرخ سیه کار به پیش چشم ما عالم سیاهست بیا کز شوق ط…
شمارهٔ ۲۳۶
عشق را آغاز و انجامیش هست هرچه می‌بینی سرانجامیش هست هر زمان نقشی برآرد روزگار تا نپنداری که آرامیش هست نام نیکو ماند از…
شمارهٔ ۲۳۷
ای باد اگرت بر در جانان گذری هست بنگر که بر احوال جهانش نظری هست زنهار بگو کز من دلخسته بیندیش کاین آه جگر سوختگان را اث…
شمارهٔ ۲۳۸
گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست میان ما و تو ای نور دیده حالی هست به جان تو که مرا در نظر نمی‌آید به غیر این رخ زیبا اگر ج…
شمارهٔ ۲۳۹
تو مپندار که بی لعل تواَم کامی هست یا بجز نقش خیال تو دلارامی هست ای صبا سوی دلارامم اگر می‌گذری زود گویش که مرا نزد تو …
شمارهٔ ۲۴۰
دلم چون چشم سرمستش کنون در عین خمّاریست نشسته در غم رویش جهان در کوی غمخواریست به وصلم وعده‌ای دادی که از صبرت ندارم کام…