غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
به روز بازپسین و به صبحگاه الست که ذکر و نام تو همواره بر زبان منست به خاک پای تو سوگند میتوانم خورد که غیر باد نداریم …
شمارهٔ ۲۲۲
دردمندیم و لب لعل تو درمان منست وآتشی از لب دلجوی تو بر جان منست مشکل آنست که در دست و دلم را در جان حاصلی نیست چو این د…
شمارهٔ ۲۲۳
درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست چون دهم پیش کسی شرح که درمان منست در فراق گل روی تو فغان میدارم در دلت گشت که این بل…
شمارهٔ ۲۲۴
بیا که دیدهٔ ما بی رخ تو پُر خونست ز خون دیده، تو گویی کنار جیحونست اگرچه نیست تو را مهر و دوستی با من به جان دوست که ما…
شمارهٔ ۲۲۵
عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست مهر رخ خوب تو بلای دل و دینست چشم تو خطا کرد که خون دل ما ریخت الّا نه خطا زان مه خورش…
شمارهٔ ۲۲۶
که میگوید که چشمش نرگسینست که میگوید که زلفش عنبرینست گیاهی را چه نسبت با دو چشمش توان کردن دلم زان رو حزینست دو ابروی…
شمارهٔ ۲۲۷
به سروی راست ماند قامت دوست سهی سروست؟ یا نی قامت اوست؟ نه سروست و نه بالا و نه بستان بهشتست آن و طوبی بر لب جوست دلم بر…
شمارهٔ ۲۲۸
دردم او دادهست و درمانم از اوست چارهٔ دردم که جوید غیر دوست گر کند با من جفا آن بی وفا بد نباشد هر چه زو آید نکوست تا ت…
شمارهٔ ۲۲۹
دل من در خم چوگان دو زلفش چون گوست که کند چارهٔ درد دل ما را جز دوست رود خون میرود از دیدهٔ من در غم او دل سنگین نگارم …
شمارهٔ ۲۳۰ - استقبال از سعدی
فراغتیست مرا از جهان و هرچه در اوست چه باک دارم از اندیشههای دشمن و دوست مرا اگر چو سخن خلق در دهان گیرند غریب نیست صدف…