غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
دل من در سر زلفت به دامست به عشقت خواب در چشمم حرامست هوای زلف تو پختم خرد گفت که این اندیشه از سودای خامست کسی کاو بر ر…
شمارهٔ ۱۹۲
صبوح روی تو بر ما دوامست شب هجران تو بر ما چو شامست هرآن کو نیست عاشق بر جمالت در این عالم بگو تا خود کدامست دل مسکین من…
شمارهٔ ۱۹۳
چمن بی بلبل و بی گل حرامست صبوح آن به چشم ما چو شامست تو از من گر نیاری یاد هرگز چرا شوق رخت جانا مدامست اگرچه خون ما بر…
شمارهٔ ۱۹۴
در سینهٔ من مهر تو ای ماه تمامست دل را لب جان پرور تو غایت کامست بی نرگس مست تو مرا کار خرابست بی زلف چو شام تو مرا روز …
شمارهٔ ۱۹۵
رخ زیباش مهتابی تمامست دو زلفش را به رخ تابی تمامست دو چشم سرخوشش مستست و مخمور به سرمستی ورا خوابی تمامست دل مسکین ما ر…
شمارهٔ ۱۹۶
نگارا روی تو ماهی تمامست مهش در کوی تو راهی تمامست دو ماهم وعدهای دادی به وصلت فراقت در دلم ماهی تمامست ز درد هجر آن رو…
شمارهٔ ۱۹۷
دلا در جهان شادمانی کمست نصیب تو باری ز عالم غمست مخور غم برو بیش از این شاد باش که کار جهان سر به سر یک دمست غم دل بگو …
شمارهٔ ۱۹۸
مرا عشق رخت یاری قدیمست غم عشق تو دلداری قدیمست نه امروزست ما را با غمت کار که بازار تو بازاری قدیمست نه گل را رنگ و بوی…
شمارهٔ ۱۹۹
ای یار دلم را غم تو یار قدیمست مهر تو مرا مونس و درد تو ندیمست از درد فراق رخت ای نور دو دیده از دیده مرا بر رخ زر اشک چ…
شمارهٔ ۲۰۰
حال دلم چه پرسی سرگشته در جهانست حیران کار عشقش فارغ ز این و آنست تا قد آن صنوبر از چشم ما روان شد خون دل از فراقش بر چش…