غزلیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱٬۴۱۲

شعر

فهرست اشعار

از لطف خویش درد دلم را دوا فرست من بی نوای وصل ز وصلم نوا فرست بیگانگی مکن تو از این بیش دلبرا بویی ز زلف خویش سوی آشنا …

امشبی حال وضع ما دگرست در میان دست جان ما کمرست دیدهٔ دیدنش به جان طلبم غرض ما ز دوست یک نظرست خسرو عشق با خیالش گفت لب …

ما را به درد عشق تو درمان نه درخورست زان رو که درد هجر تو جانا جگر خورست درخور نیافت مهر رخت را دل ضعیف لیکن مرا وصال تو…

ما را به رخ خوب تو ای دوست نیازست در بوته عشقت دل مسکین به گدازست حال من دلخسته که گوید به نگارم جز باد صبا کاو به جهان …

ما را به قد سرو تو ای دوست نیازست هرچند تو را با من مسکین سر نازست حال دل خود با که بگویم بجز از باد کاو سوختگان را به ک…

بُستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست بر بانگ بلبلان، سحری خواب بس خوشست خون دلم چو چشم دلارام پُر ز جوش از لعل دوست شربت عنّ…

سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشست بر جویبار قامت شمشاد بس خوشست چون بلبلان به شوق جمال و کمال گل از عاشقان روی تو فریاد بس…

نازنینا به غم عشق تو مردن چه خوشست جان به بوی سر زلف تو سپردن چه خوشست گرچه داری ز من خسته فراغت لیکن غم امّید شب وصل تو…

جهان گر سر به سر بستان و باغست مرا با رویش از عالم فراغست به زلفش مشک را تشبیه کردم بگفتا آن ز سودای دماغست به هجران صبر…

جهانی بی سر و بی پای عشقست میان غوطهٔ دریای عشقست چو بلبل در سرابستان مهرش زبان جان ما گویای عشقست گه و بی‌گه دل من در ت…

۱۸/۱۴۲