غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۵۱
چو شوق روی تو بِربودم اختیار از دست برفت چون سر زلف تواَم قرار از دست به دست بود مرا دامن نگار دریغ که برد چرخ جفا پیشه…
شمارهٔ ۱۵۲
دلم بربود و درمان نیست در دست وصال او مرا درمان دردست ز هجرم اشک دیده گشته گلگون ز دردم رنگ رو چون کاه زردست ز من پرسد ط…
شمارهٔ ۱۵۳
دلم ز درد فراقش فغان برآوردهست مرا فراق عزیزان ز جان برآوردهست گل وصال امید درخت دلداران به بخت من همه جور زمان برآورد…
شمارهٔ ۱۵۴
غم عشق تو مرا باز به جان آوردهست خونم از دیدهٔ غمدیده روان آوردهست عمر بگذشت مرا در غم رویت به غلط نشنیدیم که نامم به …
شمارهٔ ۱۵۵
دل من با غم عشق تو چنان خو کردهست که جهان را به سوی عشق تو یکسو کردهست مردم دیدهٔ غمدیدهام از دست غمت خون دل را ز فرا…
شمارهٔ ۱۵۶
تا مرا دیده ز دیدار تو مهجور شدهست بی تکلف دلم از درد تو مهجور شدهست تا برفتی ز برم ای بت بگزیدهٔ من صبر و آرام و قرار…
شمارهٔ ۱۵۷
تو را گیسو نگارا چون کمندست مرا دل در سر زلفت به بندست تو را چشمان چو نرگس پر خمارست لب لعل تو شیرینتر ز قندست تو را قد…
شمارهٔ ۱۵۸
مرا رخسار مهرویی پسندست که از زلفش مرا بویی پسندست به ما باری نمیآید ز بد نیک تو را گر گفتِ بدگویی پسندست بگفتم زلف او …
شمارهٔ ۱۵۹
مرغ جانم به سر کوی بتی در بندست به نسیمی ز سر کوی وفا خرسندست به کمانی که بود راست چو ابروی کجش تیر مژگانش تو گویی ز هوا…
شمارهٔ ۱۶۰
سهی سرو مرا بالا بلندست لب جان بخش او خوشتر ز قندست منم در عشق او نالان همانا نمیداند شب هجران که چندست کسی داند درازی …