غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
چشم چون بادام تو مادام مست و سرخَوشست با وجود سرخوشی تند و ملول و سرکشست چشم زخم روی همچون آتشت مسکین دلم گر پسندی چون س…
شمارهٔ ۱۴۲
مرا گویی که عشقت سر نبشتست که خاکم را به مهر تو سرشتهست نرویَد در دلم جز بیخ مهرت که تخم مهر رویت زود کِشتهست چو روی ا…
شمارهٔ ۱۴۳
سرو از قد و قامت تو پَستست بر خاک ره از غمت نشستهست گویی که گِل مرا ز بنیاد از آب و هوای تو سرشتهست از سر بگذشت آب چشم…
شمارهٔ ۱۴۴
در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست قد صنوبرش بر ما خوب و دلکشست بر یاد آن دو روی چو گلنار و لعل لب همچون سپند جان جهانی بر …
شمارهٔ ۱۴۵
سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچست به همه کار جهان چون نگرانی هیچست در دل تو اثر مهر و وفا میباید ورنه ای دوست مرا یار…
شمارهٔ ۱۴۶
صبرم از روی تو ای دلبر فتّان تلخست درد دوری تو ای دوست چو درمان تلخست لب لعل تو چه گویم چو شکر شیرینست طعم ایام فراق رخت…
شمارهٔ ۱۴۷
بدار ای نازنین یار از جفا دست که بر وصلت نمیباشد مرا دست طبیب من به حالم رحمتی کن که در دردت ندارم بر دوا دست منم افتاد…
شمارهٔ ۱۴۸
بشد عمری که دارم بر خدا دست که گیرد یک شبم وصل شما دست ز دستم بر نمیخیزد جز این هیچ که بردارم ز هجرت بر دعا دست ز بخت خ…
شمارهٔ ۱۴۹
تا مرا دیده بر آن زهره جبین افتادهست دلم از دوری او سخت حزین افتادهست دیدهام حسن رخش دید و در او حیران شد راستی بر هم…
شمارهٔ ۱۵۰
دوشم گرفت از سر مستی نگار دست گفتم مدار زحمت و از من بدار دست گفتا چرا ملول شدی از گرفت من گفتم از این سبب که ندارم به ی…