غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۸۱
گر به چوگانم ز خود رانی چو گوی کی بگردانم من از روی تو روی واپس آیم باز در پات اوفتم چون توانم بودن آخر کم ز گوی تا به ک…
شمارهٔ ۱۳۸۲
ای صبا آخر چرا افتان و خیزان میروی زود بشتاب ار به کاری سوی جانان میروی حال یعقوب ستمکش پیش یوسف بازگوی نیک میدانی تو…
شمارهٔ ۱۳۸۳
ای صبا حال دل من پیش دلبر بازگوی آنچه دیدی از من دلخسته از آغاز گوی گر بود در مجلس نااهل زنهار ای صبا دم مزن یک لحظه وان…
شمارهٔ ۱۳۸۴
در ره عشق تو جانی میدهم در جست و جوی بو که مقصودی شود حاصل مرا زین گفت و گوی هیچ میدانی که بی روی تو جانا در فراق بر ر…
شمارهٔ ۱۳۸۵
گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی دانی که از در تو نگردم به گفت و گوی پشتم به هرکه عالم و رویم به روی تست آیا بود که …
شمارهٔ ۱۳۸۶
خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بوی خوشش عارض خوشش زلف و خوشش موی خوشش آن جعد مشکین بر بناگوش خوشش قامت خوشش چشم و خوش ابروی …
شمارهٔ ۱۳۸۷
ای جان و جهان توام پناهی بر جمله جهان تو پادشاهی بر عشق رخ تو مردم چشم در دیدهٔ ما دهد گواهی خون جگرم ز دیده پالود معلوم…
شمارهٔ ۱۳۸۸
چه ساعتی بود آیا که آنچنان ماهی درآید از در من بی رقیب ناگاهی طناب خیمه غم بگسلد ز منزل هجر زند به گلشن جانم ز وصل خرگاه…
شمارهٔ ۱۳۸۹
ماهیست نشسته به سر مسند شاهی مینازد و پیداست از او فرّ الهی از ملک جهان کام دلت جمله روا باد در دامن مقصود تو باد آنچه …
شمارهٔ ۱۳۹۰
الهی یا الهی یا الهی به فضلت چون جهانی را پناهی دلش را تازه دار از نور ایمان تنش را دور گردان از تباهی خداوندی تو و ما ب…