غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۶۱
دلی ز دست بدادم ز روی نادانی ز دست جور تو خوردم بسی پشیمانی بریختی به ستم خون دل ز دیدهٔ ما کنون به گردن تو خون ماست تا …
شمارهٔ ۱۳۶۲
ای جان و زندگانی عمری و شادمانی بر حال ما نظر کن کز لطف میتوانی من سخت ناتوانم جز تو کسی ندارم از پیش خود مرانم هرچه کن…
شمارهٔ ۱۳۶۳
صبا تو حال دل تنگ ما نکو دانی به گوش یار رسان حال ما چو بتوانی چو چشم سرخوش تو ناتوان و بیمارم دمی تو نام من خسته بر زبا…
شمارهٔ ۱۳۶۴
تو جام جهان نمای جانی جانی و دو دیدهٔ جهانی در عشق رخ تو ناتوانم رحم آر به من چو میتوانی در هجر تو زندگی نخواهم با وصل …
شمارهٔ ۱۳۶۵
بده ساقی تو جام ارغوانی ز دست غم مگر بازم رهانی تن مسکین من از درد عشقت گرفته چون دو چشمت ناتوانی به هرزه در سر کار تو ک…
شمارهٔ ۱۳۶۶
صبا حال دلم را نیک دانی به کوی دوست رو یک شب نهانی بگو حال دلم با آن ستمگر ز روی لطف و دانم میتوانی بگویش ای بت سنگین د…
شمارهٔ ۱۳۶۷
جانا چه باشد ار دل ما را دوا کنی رحمی به حال زار من بینوا کنی ای لعل تو چو آتش و روی تو همچو ماه باشد که از کرم گذری سوی…
شمارهٔ ۱۳۶۸
جانا چه باشد ار نظری سوی ما کنی امّید خستهای ز وصالت دوا کنی تا بر شب وصال تو امّید بستهام جانا تو میل هجر بگو تا چرا …
شمارهٔ ۱۳۶۹
چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی خاطر خسته ما را شبکی شاد کنی چو شدم از دل و جان بندهٔ تو پس چه شود گر ز بند غم و هجر …
شمارهٔ ۱۳۷۰
ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی گل را ز حال بلبل بیدل خبر کنی گویی که جمله چشم امیدم به راه تست شاید گرم به گوشه چشمی نظ…