غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۴۱
دامن وصل ار به کف آید دمی هیچ نخواهم بجز او همدمی ای بت سنگین دل نامهربان گر بنوازیم چه باشد دمی ماه نو انگشتنما شد ولی…
شمارهٔ ۱۳۴۲
من شبی در خواب عکس روی او گر دیدمی زیر نعلین تو چون خاک رهت گردیدمی گر مرا بودی مجال خاک بوس حضرتت صد هزاران دردت از سر …
شمارهٔ ۱۳۴۳
چرخ کی گردد به کام ما دمی تا زداید از دل تنگم غمی تا نهد بر جان مجروحم ز لطف از شب وصل نگارم مرهمی باشدم هر دم غمی بر دل…
شمارهٔ ۱۳۴۴
بتا تا کی کنی این سرگرانی چرا با ما چنین نامهربانی زدم در دامن لطف تو دستی چو گرد از دامنم تا کی فشانی درون خستگان هجر م…
شمارهٔ ۱۳۴۵
الا ای سرو ناز بوستانی به غایت دلفریب و دلستانی جهان بادت به کام ای سرو آزاد که تو آرایش این گلستانی به روی گل بناز ای ب…
شمارهٔ ۱۳۴۶
تو مرا دردی و تو درمانی نور چشمی و راحت جانی من ندارم بجز تو در عالم هیچکس جان من تو میدانی جان به پای تو کردم از سر شو…
شمارهٔ ۱۳۴۷
دل من درد غمت دارد و تو درمانی زآنکه باشند همه در دل و تو در جانی بخور آخر غم احوال دل نیک دلان مکن ای دوست که ناگه به غ…
شمارهٔ ۱۳۴۸
چو حال زار من خسته دل تو میدانی به شرح حال چه حاجت که در دل و جانی به سرّ سینه مردان که از میانهٔ جمع به لطف خویش برون …
شمارهٔ ۱۳۴۹
دلم را درد و درمانی مرا تو مونس جانی من بیچاره را تا کی به درد دل برنجانی چو درد ما تو میدانی ز روی لطف جان پرور به سوی…
شمارهٔ ۱۳۵۰
تو عهدی کردهای جانا که از من سر نگردانی تویی سرو روان جان به باغ عمر ما دانی قدت چون همّتم بالا گرفت اندر سرابُستان از …