غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۲۱ - اندوه از تیرهروزیها
چرا به کار من ناتوان نپردازی نظر به حال اسیران خود نیندازی ز مرتبت چو سراپرده بر فلک زدهای به زیر خرگه دولت همی طرب ساز…
شمارهٔ ۱۳۲۲
بگفتم با صبا دزدیده رازی که دارم بر رخ جانان نیازی گذر کن بر سرابُستان حسنش چو بینی بر لب جو سرو نازی چو زلف ناشکیبش دلف…
شمارهٔ ۱۳۲۳
معطّرست جهانی ز باد نوروزی چه باشد ار شب وصلت مرا شود روزی دلم به دولت وصلت رسید و میخواهم که آن سعادت و بختم شود به نو…
شمارهٔ ۱۳۲۴
بو که آن ماه من اندر چمن آید روزی حال زار منش اندر نظر آید روزی گرچه پیچید عنان از من بیچاره به خشم خبری زان بت بدخو مگر…
شمارهٔ ۱۳۲۵
هر آنکه داد مرا عمر او دهد روزی چو او گذشت به روزم دهد به نوروزی به حکم ایزد بی چون بود همه بد و نیک ز بخت خویش ندانیم د…
شمارهٔ ۱۳۲۶
بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی فراق روی تو را میکند بدآموزی چو بخت یار نباشد بگو چه چاره کنم که دولت شب وصلت مرا شود رو…
شمارهٔ ۱۳۲۷
اگر شود شب وصلت مرا شبی روزی به اوج چرخ فلک سرکشم به پیروزی سنان غمزه مزن بیش ازین به جان و دلم که چشم مست تو مشهور شد ب…
شمارهٔ ۱۳۲۸
من تو را دارم و جز لطف تواَم نیست کسی در جهانم نبود غیر تو فریادرسی نفسی بی تو نیارم زدن ای جان گرچه نکنی یاد من خسته به…
شمارهٔ ۱۳۲۹
تا نفس هست به یاد تو برآرم نفسی ناکسم گر فکنم جز تو نظر سوی کسی بر دلت گر گذرم نیست عجب ای دل و دین زآنکه بر بخت جهان می…
شمارهٔ ۱۳۳۰
بتا به عهد من ار بر سرِ جفا باشی دل ضعیف مرا مایهٔ دوا باشی مشو ز دیدهٔ ما دور ای دو دیدهٔ من تو همچو جان منی چون ز من ج…