غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۵۱
دل من به دست آر اگر میتوانی که جز لطف تو کس ندارم تو دانی ز درد غم عشق بس ناتوانم به فریاد من رس اگر میتوانی نسیم صبا …
شمارهٔ ۱۳۵۲
دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی تا کشیدم ز غمت این همه سرگردانی چند طومار صفت پیچ به پیچم بدهی چند همچون قلمم راست ب…
شمارهٔ ۱۳۵۳
فراموشت چرا شد مهربانی مگر حال من بی دل ندانی مرا چون دیدهای ای نور دیده دلم را جانی و جانم روانی تو را چون من فراوان ب…
شمارهٔ ۱۳۵۴
نگارا چون قلم ما را به سر تا کی بگردانی مگر حال من مسکین سرگردان نمیدانی چو زلف خویشتن ما را مکن سودازده جانا که در هجر…
شمارهٔ ۱۳۵۵
تا چند مرا جانا از غمزه برنجانی حسن خود و عشق ما گویا که نمیدانی از غمزه کافرکیش دل برد و به جانم زد از تیر جفا زخمی ای…
شمارهٔ ۱۳۵۶
تو راست بر مه تابنده از شکر دهنی قدی چو سرو روان سرو را ز گل بدنی سزد که سرو خرامان ز پای بنشیند به ناز اگر بخرامی به گو…
شمارهٔ ۱۳۵۷
همچون قلم نگارا چندم به سر دوانی چندم به تیغ هجران از پیش خود برانی من بر سر وفایم تو بر سر جفایی چندانکه من بر اینم تو …
شمارهٔ ۱۳۵۸
جهان بگرفت باز از سر جوانی رسید ایام عیش و کامرانی بهار و نرگس و بید و بنفشه کنار جوی و روز شادمانی شکفته ارغوان و سوسن …
شمارهٔ ۱۳۵۹
مرا که در دو جهان راحت دل و جانی به درد عشق تو درماندهام تو درمانی مرا به غیر تو مقصود در دو عالم نیست خدای داند و من د…
شمارهٔ ۱۳۶۰
دلی که نیست به درد فراقت ارزانی روا مدار کز آن پس خورد پشیمانی من شکسته جفای تو نیک میدانم ولی تو مهر و وفای مرا نمیدا…