غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۷۱
تا به کی جانا دلم پر خون کنی وز میان دیدهام بیرون کنی تا کی از بار فراقت دلبرا پشت امّید مرا چون نون کنی تا کی از هجر خ…
شمارهٔ ۱۳۷۲
دلبرا با من جفا تا کی کنی بگذرد کار جهان تا هی کنی گر بخوانی دفتر غمهای من نامهٔ جور و جفا را طی کنی ای دل سرگشته بر باد…
شمارهٔ ۱۳۷۳
تا کی از سرکشی وفا نکنی با من خسته جز جفا نکنی این چه بد عادتی و بد مهریست کانچه گویی بدان وفا نکنی چند تیر جفا زنی بر م…
شمارهٔ ۱۳۷۴
تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی به کنج کلبه احزان ما گذر نکنی بیا که از غم هجرت به جان رسید دلم به شرط آنکه ز پیشم دگر …
شمارهٔ ۱۳۷۵
نه درد دلم را دوا میکنی نه بر گفتهٔ خود وفا میکنی نه یک شب به حالم کنی رحمتی نه فکری ز روز جزا میکنی نه کام دلم یک نف…
شمارهٔ ۱۳۷۶
دلبرا با ما تو لطف بینهایت میکنی از درم بازآ اگر با ما عنایت میکنی ای امید دوستان هجر تو ما را دشمن است دشمن ما را چر…
شمارهٔ ۱۳۷۷
من دردمند چارهٔ دردم چه میکنی تدبیر حال دیده پُر نم چه میکنی داریم ما دلی چو دو زلف تو پر ز شور بازش ز درد دوری در هم …
شمارهٔ ۱۳۷۸
تا کی ای دلبر تو با ما بیوفایی میکنی با وجود بیوفایی دلبریایی میکنی روشنای چشم مایی کی روا باشد چنین کز من دلداده آه…
شمارهٔ ۱۳۷۹
جانا چه شد که بنده نوازی نمیکنی ترک جفا و قلب گدازی نمیکنی ای دل حقیقتیست مرا عشق آن نگار ای تیره بخت ترک مجازی نمیکن…
شمارهٔ ۱۳۸۰
بشست از دیده شرم و از حیا روی فغان از دست آن بی شرم دلخوی چه مایه رنج دیدم از جفایش کشیدم بس بلا از فعل بدگوی چه خون از …