غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۹۱
ز روی لطف کن در من نگاهی که تا گردم ز جانت نیکخواهی چو حلقه بر درت سرگشته زآنم که در خوان وصالم نیست راهی وصالت از خدا خ…
شمارهٔ ۱۳۹۲
هیچ در خاطرت آمد که دلم باز دهی یا شبی مجلس انست به کرم ساز دهی بنوازی دل مسکین مرا از شب وصل در پس پرده زارم چو خود آوا…
شمارهٔ ۱۳۹۳
ای دلستان چرا دل ما را نمی‌دهی دل را به شَست زلف سیه جا نمی‌دهی کردی به زلف و خال مرا خان و مان سیاه از آن علاج ماده سود…
شمارهٔ ۱۳۹۴
ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی آخر نظر فکن به عنایت سوی رهی سرگشته ذره‌وار منم در هوای تو تا کی چو خاک راه مرا در هوا دهی …
شمارهٔ ۱۳۹۵
شده‌ام خاک سر کوی تو ای سرو سهی چه شود گر قدمی بر سر خاکم بنهی ای صدت بستهٔ بی دل به کمند سر زلف ای هزاران چو من خستهٔ س…
شمارهٔ ۱۳۹۶
بی وصل تو ندارد جان با تن آشنایی یارب چه باشد ار تو یک دم ز در درآیی هیچت زیان ندارد ای نور دیده و دل گر یابد از جمالت ا…
شمارهٔ ۱۳۹۷
نمی‌یابم به درد دل دوایی ز دست جور شوخ دلربایی بگو شاها چه ننگ و عار خیزد نظر گر افکنی سوی گدایی گذاری کی کنی سوی ضعیفان…
شمارهٔ ۱۳۹۸
گذشت حسن نگارم ز حد زیبایی نماند در دل تنگم از آن شکیبایی بتیست گل رخ مه روی لیک بد مهرست به سان ماه، رخش شب رُویست هر ج…
شمارهٔ ۱۳۹۹
بیا جانا که دردم را دوایی ز جان مشتاقتم آخر کجایی نمی‌بینم جهان را بی جمالت تو می‌دانی که نور چشم مایی ندارم بی تو یک دم…
شمارهٔ ۱۴۰۰
تا کی بود دو چشمت در عین دلربایی وآنگه کند ز پیشم او میل بر جدایی دردست در دل من باشد علاج وصلش بر من ترحّمی کن چون درد …