غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۰۱
بتا بدمهر و سنگین دل چرایی چرا با وصل ما در ماجرایی چو ما از جان و دل یکباره جانا تو را گشتیم تو آخر که رایی نظر بر من ک…
شمارهٔ ۱۴۰۲
دلم شکسته چو زلف بتان یغمایی نمی کنند جهان را به وصل دارایی بتان گل رخ مه روی لیک بدمهرند به سان ماه همه شب روند و هر جا…
شمارهٔ ۱۴۰۳
بیا که با تو نداریم دست بالایی چرا به خون دل من دو دست آلایی دلم ز دست فراق تو خون شود آنگه بگو چرا تو به زجرم ز دیده پا…
شمارهٔ ۱۴۰۴
چنین بیگانهوش آخر چرایی نیاید از تو بوی آشنایی جفا چندین مکن بر دردمندان ز حد بردن نشاید بی وفایی بکردی خشم و از چشمم ب…
شمارهٔ ۱۴۰۵
بربود از من دل دلربایی جز وصل او نیست دل را دوایی درد دل من از جور یارست سر بکنَد هم روزی ز جایی دیدم رخش را دانم که روز…
شمارهٔ ۱۴۰۶
مائیم و سر کوی تو جانا و گدایی زان روی که درد دل ما را تو دوایی جانی و جهان ای بت منظور خدا را زین بیش مکن از من دلخسته …
شمارهٔ ۱۴۰۷
آمد به مشامم ز سر زلف تو بویی واندر طلبت زد دل تنگم تک و پویی من گشته چو گویی به جهان در تک و پویم باشد که بیابم ز سر زل…
شمارهٔ ۱۴۰۸
ای مرا پیوند جان جانم تویی جان چه ارزد؟ جان و جانانم تویی ای بسا دردی که دارم از فراق یک زمان بازآ که درمانم تویی بی وصا…
شمارهٔ ۱۴۰۹
ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی ز چه از خون جگر در طلب مهرویی شب دیجور به امّید سحر بیدارم بو که از زلف تو آرد به دماغم…
شمارهٔ ۱۴۱۰
در مشک نباشد چو سر زلف تو بویی مه را نبود چون رخ زیبای تو رویی کی دل بشکیبد ز سر زلف دلارام چون صبر کند دیدهام از روی ن…