غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۹۱
نگارینا ز نامم ننگ داری به خون جان مرا آهنگ داری نبخشی بر من رنجور مهجور چرا آخر دلی چون سنگ داری مرا با تو سر صلحست بار…
شمارهٔ ۱۲۹۲
چه باشد ار ز من خسته دل تو یاد آری ز روزگار وصال و ز عهد دلداری مکن تو عهد فراموش و مگسل آن پیمان مکش چو سرو سر از ما اگ…
شمارهٔ ۱۲۹۳
دلم ببردی و دانم که قصد جان داری سر بریدن پیوند دوستان داری نه شرط صحبت و آیین دوستان دانی نه رسم و عادت یاران مهربان دا…
شمارهٔ ۱۲۹۴
صبا بازآ که درمانم تو داری نسیم زلف جانانم تو داری منم رنجور و مهجور از فراقت دوای این دل و جانم تو داری طبیبان از علاجم…
شمارهٔ ۱۲۹۵
چون چشم بد از روی خودم دور چه داری روی از من دل سوخته، مستور چه داری خورشید جهانتاب بگو راست چو قدش کز پرتو روی بت من نو…
شمارهٔ ۱۲۹۶
ای دل به سر کویش رو گر هوسی داری جان در قدمش انداز گر خود نفسی داری یا کام دلم از لب یک لحظه بده جانا یا جان بستان از من…
شمارهٔ ۱۲۹۷
ای دل به درد عشقش دانم دوا نداری یک دم خیال رویش از خود جدا نداری ای دل به درد هجران تا کی صبور باشم ای نور هر دو دیده ت…
شمارهٔ ۱۲۹۸
نگارا رسم دلداری نداری دمی با ما سر یاری نداری دل مسکین من گشت از غمت خون تو خود آئین غمخواری نداری رهی غیر از جفاجویی ن…
شمارهٔ ۱۲۹۹
گرَم بودی به وصلت اختیاری نبودی بر دلم از هجر باری دلم بر آتش رخسارت ای جان چو زلف تو نمیگیرد قراری نه یاری داد بختم در…
شمارهٔ ۱۳۰۰
دلا تا کی چنین در زیر باری سبکباری مجوی ار مرد کاری به بند حرص تا کی بسته باشی چرا سرگشته همچون روزگاری مخور غم بیش ازین…