غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۶۱
گرفت از رشک رویت ماه تابی که چون رویت نباشد ماهتابی به ظلمات شب هجران اسیرم مگر روزی برآید آفتابی در این آتش که من بودم …
شمارهٔ ۱۲۶۲
دلا این عشقبازی تا به کی بی شب هجرش درازی تا به کی بی سهی سروا مکن جز راستی هیچ بهل بازی که بازی تا به کی بی زبان با ما …
شمارهٔ ۱۲۶۳
زان لعل لبم بده زکاتی تا در تن ما کنی حیاتی چون شکّر آن لبم ندادی ای جان و جهان کم از زکاتی از دوست جز این قدر نخواهم کا…
شمارهٔ ۱۲۶۴
ای دل ز شراب عشق مستی در زلف نگار پای بستی تا چند نظر ز دور کردن بیزار شدم ز بت پرستی ای جان و جهان تو خاطر ما بسیار به …
شمارهٔ ۱۲۶۵
تا که مُهر مهرم از دُرج وفا برداشتی بی خطایی از چه رو راه خطا برداشتی ای بت سیمینبر نامهربان سنگ دل شرم بادت بی گناهی د…
شمارهٔ ۱۲۶۶
من ندارم بی رخت از زندگانی راحتی وین سعادت کو که از وصلم نوازی ساعتی بر من مسکین نمیسوزد تو را دل تا به کی دلبرا آخر جف…
شمارهٔ ۱۲۶۷
چه کردم تا ز من دل برگرفتی به جایم دیگری دلبر گرفتی چه دیدی از من ای دلدار آخر که رفتی همدمی دیگر گرفتی چرا ای نور چشم ا…
شمارهٔ ۱۲۶۸
ای مسلمانان خدا را همّتی تا کند دلدار با من رحمتی از وصالش هر زمان بنوازدم کز فراق افتادهام در زحمتی در غم وصل تو بودم …
شمارهٔ ۱۲۶۹
دارم به لطف عام تو چشم عنایتی بنگر به حال زارم و فرما رعایتی عمریست تا دو چشم امیدم به راه توست تا بشنوی به گوش خود از م…
شمارهٔ ۱۲۷۰
گفتم ز جور دوست بگویم حکایتی نگذاردم وفا که نویسم شکایتی دردم نمیرسد ز فراقش به آخری شوقم چو جور دوست ندارد نهایتی در م…