غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۵۱
بازم از سودای زلفت مست و شیدا کرده‌ای بازم اندر دیدهٔ بینا تو مأوا کرده‌ای از شراب لعل‌فامت وز دو چشم نیمه‌مست بر سر باز…
شمارهٔ ۱۲۵۲
یکباره عهد یار فراموش کرده‌ای دست مراد با که در آغوش کرده‌ای گفتی حدیث خصم نگیری به گوش و من دیدم به چشم خویش که در گوش …
شمارهٔ ۱۲۵۳
تا کی دلا به دام غمش اوفتاده‌ای صد داغش از فراق به جانم نهاده‌ای تا چند جان به زلف دلاویز بسته‌ای تا سیل خون ز دیده روان…
شمارهٔ ۱۲۵۴
جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ای بر دست هجر پرده صبرم دریده‌ای گر صد ستم کنی تو بدین دل که همچنان در دل به پیش اهل نظر…
شمارهٔ ۱۲۵۵
عاشقانت را دگر در جست‌و‌جو آورده‌ای طالبان وصل را در گفت‌و‌گو آورده‌ای نکهت عنبر همی یابد دماغ جان مگر ای صبا از زلف دل…
شمارهٔ ۱۲۵۶
از جان وصل خویش فرستم نواله‌ای بر لعل می فروش خودم کن حواله‌ای زانگه که لعل دلکش تو می فروش شد ما را بده ز لعل لب خود پی…
شمارهٔ ۱۲۵۷
ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه‌ای گشتم غریق بحر غم در جستن دُردانه‌ای هرچند ببریدی ز من از تو طمع نبریده‌ام جانی و …
شمارهٔ ۱۲۵۸
مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای یکباره کرد از من مسکین کرانه‌ای مرغ از برای دانه فتد در کمند شوق زلفش کمند دل شد و آن …
شمارهٔ ۱۲۵۹
بیا که بی تو ندارد دل من اسبابی به هر جهت که نظر می‌کنم به هر بابی به چشم شوخ تو سوگند می‌خورم شبها نیامده‌ست به چشمم ز …
شمارهٔ ۱۲۶۰
تو که خورشید جهانی به جهان می‌تابی از چه رو با من بیچاره چنین در تابی آخر ای جان چه سبب همچو سر زلف بتان با من دلشده دای…