غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۴۱
ای خیال رخ تو در دیده مه ز روی تو نور دزدیده ای سهی سرو ما دمی بخرام تا کنم مسکن تو در دیده دلم از جان شدهست بندهٔ تو آ…
شمارهٔ ۱۲۴۲
آه از این روزگار گردیده آه از این کار ناپسندیده جان رسیدم به لب بگو چه کنم از جفای تو ای دل و دیده از جفاهای چرخ بی قانو…
شمارهٔ ۱۲۴۳
دل من از غم تو گرد جهان گردیده ناکسم من به جهان چون رخ تو گردیده حال مسکین دل ما را تو چه پرسی آخر حال او چون سر زلفین ت…
شمارهٔ ۱۲۴۴
ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده نقش خیال رویت بر لوح جان کشیده دل ز اشتیاق وصلت از جان ملول گشته جان در هوای لعلت از غم به…
شمارهٔ ۱۲۴۵
گفتم که میارید ز بازار بنفشه تا خود بچند از لب جوبار بنفشه گفتم [که] ز جوبار و ز بازار نشاید آرند مگر از خط دلدار بنفشه …
شمارهٔ ۱۲۴۶
عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشه میل دل عشاق همه سوی بنفشه از عکس رخت سرخ شده رنگ شقایق وز رشک خطت گشته سیه روی بنفشه گف…
شمارهٔ ۱۲۴۷
در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه در دل مرا ز شوقش غوغا بود همیشه او هست نور دیده زان روی دیدهٔ جان بر روی همچو ماهش بینا …
شمارهٔ ۱۲۴۸
فریاد ز جور این زمانه وز دست جفای آن یگانه خون دل من ز هجر رویت گشتهست ز دیدهام روانه مخمور فراق بامدادان مستست ز باده…
شمارهٔ ۱۲۴۹
دو دیده بر سر راهت نهادهام بازآی بلا و غصّه ازین بیش بر جهان مفزای بگیر دست ضعیفم به وصل خویش شبی مبر چو گیسوی پرتاب خو…
شمارهٔ ۱۲۵۰
آن چه زلفست آن که باز از قهر تابش دادهای وآن چه نرگسهای مستست آن که خوابش دادهای این چه پیکانست بر جانم بگو زآن غمزه…