غزلیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱٬۴۱۲

شعر

فهرست اشعار

تا مرا شد سایه زلفت پناه گشت از آشفتگی حالم تباه می‌کنم از پشتی زلف کجت خانه دل را به دست خود سیاه گوئیا در وصف زلف و خا…

ای سواد دیده‌ام روی چو ماه دل گرفته در سر زلفت پناه با رخ چون ماه و قد همچو سرو وز دو ابروی کج و چشم سیاه با قد چون یاسم…

آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاه با آنکه برد در سر زلفش دلم پناه جانا چرا به خون دلم تشنه‌ای مکن آخر بگو که چیست مر…

تشنه درد فراقت منم ای جان دردِه جرعه ای زآن لب لعلت که کند ما را بِه دلم از تیغ فراق رخ تو مجروحست مرهمی از شب وصلت به م…

ای غمت در جان ما جا ساخته خانهٔ دل را به تو پرداخته ای بت مهروی من عشقت مرا در زبان خاص و عام انداخته در چمن سرو روان را…

ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته جانم روانی مسکن خود را بدو پرداخته ای نور هر دو دیده‌ام در پیش شمع روی تو مسکین دلم پ…

گر کند میل جفا دلبر من گویم چه ور دهد ترک من و عهد وفا گویم چه دل ببرد از من و خون ریزدم اکنون از چشم دارد این جرم بر ای…

ای مرا از یاد خود بگذاشته مهربانی از میان برداشته این دل مسکین سرگردان ما از تو چشم مهربانی داشته دشمنی کردی به جانم دلب…

نگران خم ابروی توام پیوسته دیده جان به جمال رخ تو دربسته کام کس زین لب لعل شکرینت ندهی دل خلقی به چه در زلف خودی وابسته …

پیش قد تو سهی سرو ز پا افتاده گل ز شرم رخت ای جان به حیا افتاده قد همچون الفت راست بگویم سرویست سایه‌اش بر لب جو بر سر م…

۱۲۳/۱۴۲