غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱۱
بردی دل من به چشم و ابرو خون کرده ز دیدهایم در جو بردیم جفا بسی ز دستت ای مونس جان به قول بدگو کردیم وفا به هرچه گفتیم …
شمارهٔ ۱۲۱۲
من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو میکنم هر لحظهای صد داد و صد فریاد ازو جز غم و اندوه ازو حاصل نشد هرگز مرا ای مسلمان…
شمارهٔ ۱۲۱۳
ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو چون کسی کاو درد یابد سوی درمان آرزو گرچه بی سامانم از تو وصل میخواهم شبی زانکه مید…
شمارهٔ ۱۲۱۴
گفته بودم یار گیرم یار کو در جهان اکنون ز یار آثار کو یار در عالم نمیبینم بسی وین زمان جز صحبت اغیار کو پیش ازین بودی م…
شمارهٔ ۱۲۱۵
دلبرا لذّت جوانی کو اندرین روز یار جانی کو عیش و ذوقی که پیش ازین بودی گر بود نیز شادمانی کو گر صدت مهربان بود ظاهر دلبر…
شمارهٔ ۱۲۱۶
ای صبا حال دل من بر دلدار بگو قصّه بلبل شوریده به گلزار بگو آنچه بر جان من از محنت دلدار منست یک به یک بشنو و لطفی کن و …
شمارهٔ ۱۲۱۷
صبا تو حال دل خسته با نگار بگو حدیث روز غم ما به غمگسار بگو اگر ملول نگردد ز من بپرس نهان و گر بپرسدت از من به آشکار بگو…
شمارهٔ ۱۲۱۸
ای صبا قصّهٔ دردم برِ دلدار بگو حال این خسته هجران برِ آن یار بگو سوزش سینه مجروح پریشان مرا بنشین پیشش و درد دل افگار ب…
شمارهٔ ۱۲۱۹
ای صبا گر زان نگار ما خبر داری بگو بر در آن یار سنگیندل گذر داری بگو گر ز حال من بپرسد آن نگار سنگدل چون تو حال زار زار…
شمارهٔ ۱۲۲۰
خردم گفت برو ای دل دیوانه برو یک نصیحت ز من ای پیر جهان دیده شنو عمر بگذشت به افسوس و به غفلت باری گوشه ای گیر و به هر د…