غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۳۱
آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده جان ز هستی خود ای جان به گمان افتاده از غم هجر تو دلسوخته‌ام چون لاله سوز سودای تو تا د…
شمارهٔ ۱۲۳۲
جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده مرغ دل ضعیفم در قیدت اوفتاده دل بسته‌ام به زلفت مگشایش از هم ای جان زین رو که دیدهٔ جان …
شمارهٔ ۱۲۳۳
ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده وز دیده در فراقت صد جوی خون گشاده مهر تو در دل ما تا هست روح باقیست با عشق چون بزادی…
شمارهٔ ۱۲۳۴
ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زده در فراقش دست دل هر کس به پیراهن زده گر نمی‌تابد مه رویش به ما تدبیر چیست؟ آتش دل شعله…
شمارهٔ ۱۲۳۵
تا غمت همچو الف در دل ما جا کرده دل ما ترک هوای غم هر جا کرده رو به روی غمت آورده و دل برده ز دست از جهانی شب وصل تو تمن…
شمارهٔ ۱۲۳۶
ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده وز دم عیسویت جان جهان زنده شده از حیای سر زلف تو بنفشه در باغ پیش خاک کف پای تو سرافکنده…
شمارهٔ ۱۲۳۷
به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده وفا و عهد من خسته را ز یاد مده نصیحتی بشنو از من ضعیف ای دل تو خود به دست حریفان حورزاد…
شمارهٔ ۱۲۳۸
بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده به پیش زلف تو نرگس ز جان شده بنده نیازمند وصال تواَم مرا بنواز که نیست بنده مسکین به هجر…
شمارهٔ ۱۲۳۹
تو را لبیست نگارا چو غنچه پُر خنده مرا سریست چو نرگس به پیش افکنده نقاب از رخ خود برگشا که تا خورشید شود ز تاب رخ روشن ت…
شمارهٔ ۱۲۴۰
این دل محنت و بلا دیده دایم از دست خود جفا دیده ننشیند به کو شده چه کنم با دلِ پَر زنان و با دیده گر دهد ترک عشق به باشد…