غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۵۱
ز لطفت یک نظر در حال ما کن ز وصلت درد دوری را دوا کن جفا تا کی کنی بر من نگارا به رغم دشمنان روزی وفا کن بیا بنشین زمانی…
شمارهٔ ۱۱۵۲
سهی سروا گذاری سوی ما کن امید ناامیدی را روا کن به جان آمد دلم از درد دوری بیا درد دل ما را دوا کن جفا تا کی کنی بر من ن…
شمارهٔ ۱۱۵۳
بیا دردم به وصل خود دوا کن ز لعلت کام جان ما روا کن به وصلم وعدهٔ بسیار دادی یکی زان وعده‌ها آخر وفا کن خلاف بی وفایی کز…
شمارهٔ ۱۱۵۴
درد دل ما را ز کرم باز دوا کن کامی ز لب لعل خودم زود روا کن تا چند دهی وعده چو ابروی خودم کج چون قامت خود راست شبی وعده …
شمارهٔ ۱۱۵۵
ای نور دیده یک شبی ما را ز وصلت شاد کن وز بند روز هجر خود یک دم مرا آزاد کن کاشانهٔ جان من غمگین خرابست از غمت بازآ به ع…
شمارهٔ ۱۱۵۶
از شب وصلت دل ما شاد کن یک دمک آشفته دلان یاد کن داد دلم چون ندهی دلبرا کیست که گفت این همه بیداد کن بنده ز جانت شده‌ام …
شمارهٔ ۱۱۵۷
خداوندا به حال ما نظر کن ز حال نیک و بد ما را خبر کن ز لطف خویشتن بنواز ما را هوای شور و شر از سر به در کن رهی گم کرده‌ا…
شمارهٔ ۱۱۵۸
نگارا بر من مسکین نظر کن ز آب چشم مظلومان حذر کن الا ای باد صبح ار می‌توانی نگارم را ز حال ما خبر کن بگو ای سرو ناز بوست…
شمارهٔ ۱۱۵۹
دمی در کوی درویشان گذر کن به حال زار مسکینان نظر کن اگرچه سرو نازی بر لب جوی دمی ناز ای پسر از سر به در کن دلا در پیش آن…
شمارهٔ ۱۱۶۰
یک لحظه به سوی ما گذر کن وز لطف به حال من نظر کن آزار دلم مجوی ازین بیش از آه چو آتشم حذر کن این تندی و تیزی ای جفا جوی …